باب

 
 
 
 
 
بله، بايد از باب،  وارد خانه شد نه از بام يا ديوار.آنكه از غير باب بخواهد وارد خانه شود يا دزد است يا متجاوز و حق است كه با او برخورد قانونى و قهرآميز شود. “باب”،يك معناى ديگر هم دارد و آن فرد كاملاً مورد اعتماد اهل خانه يا سازمان است كه افراد براى ورود به خانه يا سازمان،بايد با او هماهنگ شوند و او آنان را با ضوابط و آداب خانه آشنا كند و از طريق او به خانه و سازمان وارد شوند.خداى بزرگ نيز براى ورود به حريم قرب خويش،ابوابى قرار داده تا مردمى كه آداب و شرايط ورود را نمى دانند به كمك آنان راه را پيدا كنند و به ملكوت قرب،وارد شوند…راهنمايان الاهى،همان باب ها هستند كه خداوند براى ورود بندگان خويش به سراى قرب و سعادت،تعيين فرموده و غير از طريق ايشان،راه ديگرى نيست ….
 
در دعا و زيارت خطاب به امام عصر ارواحنا فداه مى خوانيم: سلام بر تو اى درگاه و باب الاهى كه جز از طريق آن نتوان وارد حريم كبريائى شد؛سلام بر تو، اى سبيل و راه خدا، كه هر كه جز آن پيمود، هلاك و نابود شد( السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بَابَ اللَّهِ الَّذِي لا يُؤْتَى إِلا مِنْهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَبِيلَ اللَّهِ الَّذِي مَنْ سَلَكَ غَيْرَهُ هَلَكَ ).باب اللهِ، صفتی است كه برای حضرات رسول اكرم و ائمه عليهم السلام  به كار رفته است.امام باقر(ع)،پيامبر را باب الله ناميده كه جز از طريق او نمى توان به حريم الاهى رسيد.همين تعبير با عبارات مختلف در مورد على (ع) وارد شده است(إِنّ علیاً بابٌ من ابواب الهدی فمن دخل من باب علیٍ کان مؤمناً….إنَّ علیاً بابٌ من ابواب الجنّه فمن دخل بابَه کان مؤمناً). کلماتى چون «صراط » ، «سبب» ، «طریق » و «سبیل » نیز که همه تعبیراتی دیگر از «باب اللّه » اند، برای ائمه به کار رفته اند…
 
امروز در عالم هستی، خدا یک باب دارد و آن وجود مقدس حضرت ولی عصر علیه السلام است که هر کس می خواهد به مقامات متعالى و قرب الاهى برسد، باید از این در وارد شود. از آغاز عالم، همه انبیای الهی و اوصیای گرامی آنها، باب الله بوده اند. در هر عصر و زمانی خداوند بابی برای هدایت و سعادت انسانها باز نمود تا این که سرانجام، مقام باب اللهی به آن وجود مقدس رسید. هر چند عصر غیبت است اما باب الله بودن برای اهل الله منافاتى با غيبت ندارد و اين باب هميشه مفتوح است.هر کس می خواهد به خدا برسد و بهره ای از کمالات ربانی ببرد، باید از طریق این خاندان قدم بردارد و با هدايت آنان حركت در مسير زندگى را تنظيم نمايد.خداوند اين باب را براى بنى اسرائيل هم نهاد و آن را باب حطّه ناميد كه فقط از آن باب وارد شوند.”باب حطه امّت” عنوانی است که در روایات برای ائمه عليهم السلام تأويل شده كه جز از طريق آنان نتوان به حقيقت معارف و قرب الاهى رسيد…
 
همه سخن در اين است: هركه مى خواهد به سلامت و امنيت،سفر زندگى خود را طى كند بايد همراه باب الله و سبيل الله حركت كند و از آنان بشنود كه كجا بايستد،كجا اقامت كند، كجا تُند رود و كجا كُند.باب الله مى داند كه رضايت خدا در چيست،ناخشنودى او از چه كارهائى است.باب الله است كه نشانى حريم كبريائى را دارد و مى تواند نشانى درست را به شما بگويد.بسيار باب هاى دروغين مدعى بابيت شده اند و مريدان خود را به كجراهه برده و هلاك كرده اند.خلاف خرد است هدايت خود را به دزدان و طرارانى دهيم كه به گزاف لباس نبوت و امامت و باب اللهى پوشيده اند تا ما را بفريبند و در بيابان ضلالت ،طعمه خود كرده ، هلاك كنند و به جهالت ما پوزخند زنند…
 
 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *