كمال انسان در رسيدن به علم و معرفت است:خود را بشناسد؛ پديدآورنده خويش و جهان را بشناسد و بداند از كجا آمده و به كجا روان است.اين شناخت ها كه به مدد عقلانيت او بدست مى آيد، از انسان يك آگاه واقعى مى سازد كه او را به سوى سفيران الاهى رهنمون مى شود و با هدايت آن راهنمايان، به خضوع و خشوع نسبت به خالقش كشانده مى شود كه معنايش همان عبوديت و بندگى است.اين سير كمال،گاهى با موانعى چون هواهاى نفسانى و اضلالات شيطانى روبرو مى شود و ناقص مى ماند يا به بيراهه مى رود.مجموع كاركرد عقل و راهنمايان الاهى مى تواند انسان را به آن كمال يعنى معرفت و عبوديت ،رهنمون شود.پيروزان در اين سير همان انسان هاي قدرشناس و شاكر و سپاسگزار الاهى هستند كه به كمال رسيده اند اگر چه تعداد آنها كم باشد(و قلبل من عبادى الشكور)…
اين اقليت به كمال رسيده،در همه دوره هاي تاريخى بوده اند و بر اثر ستم هاى جائران و ظالمان ، تلخى ها و سختى هائى را تحمل نموده اند…اما خداوند نويد داده است كه در واپسين دوره تاريخ،آن موانع توسط حجت برگزيده اش حضرت مهدى سلام الله عليه برطرف شود و زمينه كمال بدون اين موانع كه پيشاروى انسان بوده اند،فراهم شده و آنها بتوانند به راحتى و بدون تحمل سختى و مرارت و خوف،اين مسير كمال را طى نمايند و به آن آئينى كه خدا برايشان پسنديده ، بگروند و هراس شان به امنيت تبديل شده و جز خدا را نپرستند و نسبت به او هيچگونه شرك نورزند(وليمكنن لهم دينهم الذى ارتضى لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امناً يعبدوننى لا يشركون بى شيئاً)…
طبيعى است وقتى موانع هدايت از بين برود همه انسانها به فطرت الاهى خود رو كنند و خداباور شوند و به شريعت اسلام در آيند.ديگر جائى نمى ماند كه شهادت بر توحيد و رسالت نبوى از آن بلند نشود.امام جعفر صادق (ع) فرمودند:”زمانی که حضرت قائم، قیام فرمايد ، سرزمینی باقی نمی ماند مگر اینکه ندای شهادتین «لا اله الاالله و محمد رسول الله(صلی الله علیه و آله)» از آن برخواهد خواست( إِذَا قَامَ الْقَائِمُ لَا يَبْقَى أَرْضٌ إِلَّا نُودِيَ فِيهَا شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ ).ديگر كفر و مظاهر آن ،وجود نخواهد داشت و زمين به نور توحيد الاهى تابناك خواهد شد(و أشرقت الارض بنور ربّها ).امام محمد باقر علیه السلام، در تفسير اين آيه كه “خداوند زمین را بعداز مردنش دوباره زنده می نمايد”،فرمودند :منظور آن است كه خداوند بوسيله حضرت قائم (ع) زمين را بخاطر كفر و استكبار مردم،مرده است با توحيد زنده مى نمايد…
تصور كنيد روزگارى را كه حجت خدا،حضرت مهدى سلام الله عليه ظهور فرموده و همه جهان را با نور خويش منور كرده باشند و مردم از همه رسانه هاى روز، تفسير نورانى قرآن و معارف مبدئى و معادى را از آن حضرت بشنوند در حاليكه عقول شان هم كامل شده و موانع هدايت هم مرتفع شده باشد،آيا جائى براى كفر و شرك باقى مى ماند؟ تأثير كلام و سخن امام كه با فطرت الاهى آنها سازگار است ،چنان در قلب ها تأثير گذار خواهد بود كه پرده اوهام و شكوك و شبهات را زائل نموده و با رضا و رغبت،موحّد شده و عبوديت خدا را خواهند گزيد.براستى ديدن چنين جامعه توحيدى،آرزوى همه خداباوران منتظر است،پس دعا كنيم براى ديدارش: اللهم عجّل لوليّك الفرج…