در توصيف دولت مهدوى آمده است: در روزهای خلافتش، اهل زمین و آسمان و پرندگان هوا، خشنود خواهند شد( یرضی فی خلافته اهل الارض و اهل السماء و الطیر فی الجوّ).از آنجا كه محصولات كشاورزي عمده ترين عنصر در رونق اقتصاد جوامع بشري به شمار است و آن وابسته به نزولات آسماني و باران هاي مناسب است، در آن دوران اين امر تحقق يابد.پيامبر گرامي اسلام فرمود : «امت من در زمان ظهور مهدي ، به نعمت هايي دست مي يابند كــه پيش از آن ، در هيچ دوره اي دست نيافته بودند. در آن روزگار آسمان باران فراوان دهد و زمين هيچ رويدني رادر دل خود نگاه ندارد…البته اين مى تواند نتيجه همان روح ايمان و عبوديتى باشد كه افراد در آن زمان پيدا كرده اند،چنانچه قرآن فرمايد: اگر مردم آبادي ها، ايمان آورده و تقوا پيشه ساخته بودند، بركات آسمان و زمين را به روي ايشان مي گشوديم…
در توصيف ديگرى از پيامبر اكرم(ص) مي خوانيم: “در آخر الزمان در ميان امتم، مهدي قيام مي كند، خداوند كران تا كران قلمرو حكومت جهاني او را توسط باران، سيراب مي سازد، زمين، گياه و نبات خود را مي روياند، او اموال را عادلانه به مردم اعطا مي كند و به دامداري و دامپروري و رونق اقتصادي اهميت مي دهد و امت را عظمت مي بخشد” و نيز فرموده اند: “آب ها در دولت مهدي، فراوان مي شود و زمين بركات خود را چندين برابر مي كند”.امام علي (ع) نيز راجع به رونق اقتصادي در عصر ظهور و نزول بركات آسماني در آن دوره طلايي مي فرمايد: “چون قائم قيام كند ، آسمان چنان كه بايد ، باران بارد و زمين گياه روياند … بــه گـونـه اي كــه زن از عـراق درآيد و تا شام برود و جز بر زمين ها سرسبز گام ننهد…
علاوه بر همه اينها چنانچه كسى هنوز نيازمند باقى بماند،از عطا و بخشش مهدوى بهره مند خواهد شد چنانچه امام باقرعليه السلام فرمود:”مهدي (ع)،در سال دوبار به مردم ،اموال مى بخشد و درماه دوبار امور معيشت بر آنان دهد …. تــا نيازمندي به زكات باقي نماند و صاحبان زكات ، زكاتشان را نزد محتاجان آورند ، و ايشان نپذيرند ، پس آنــان زكـات خـويش در كيسه هــا نهاده در اطراف منازل و خانه ها بگردند تـــا محتاجي را پيداكند و مردم بيرون آيند و گويند : ما را نيازي به پول شما نيست … پس دست بخشش گشايد چنان كه تا آن روز كسي آنچنان بخشش اموال نكرده باشد…