شعائر مهدوى

 
 
 
 
 
بدون شعار و نشان و عنوان و پرچم و نماد، شناخته نمى شويم. خداوند در قرآن چندين بار از “شعائر” سخن به ميان آورده و به مسلمانان فرمان داده است که شعائر الاهی را بزرگ شمرده و آن را گرامی دارند و نيز تکریم و پیروی از شعائر را نشانه تقوای قلبی مؤمنان شمرده است(وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ).شعائر خدا یعنی علامت‌هایی که انسان از آن علامت‌ها به یاد و نام خدا می‌افتد.مثلاً شعائر عبادى، مکان ها و نشان هایی است که خدا آنها را برای عبادت قرار داده و انسان را به یاد خدا می اندازد مثل صفا و مروه كه دو مکان و علامت برای عبادتند(انّ الصفا و المروة من شعائر الله).نماز، روزه، حج، زکات، اذان، اقامه و…نيز از شعائر الاهى اند. اذان از مهمترين شعائر ماست که با الله آغاز (اللّه اكبر)آغاز و با اللّه هم پايان مى يابد (لا اله الّا اللّه) ودر آن، يك دور عقائد و شتاب براى عبادت ،با صداى بلند اعلان و اظهار مى شود…
 

هرمکان و علامت و مراسم و اعمالی که برای عبادت باشد و انسان را به یاد خدا اندازد، جزو شعائر اسلامی محسوب می شود همانند حج که یکی از مهم ترین شعائر اسلام است و مسلمانان از سراسر جهان براى عبادت در يك مكان مقدس اجتماع مى كنند. نماز هاى جماعت و نماز جمعه از ديگر شعائر است.بزرگداشت اعياد و ايام الله مثل عرفه و قربان و فطر و غدير و …نيز از شعائر مهم به شمار است زيرا در اين بزرگداشت ها،ياد خداوند زنده مى شود و نشان مسلمانی است و مسلمانان بر محور آنها گرد آمده و با تعظيم آن شعائر از گمراهی و ضلالت مصون می مانند.برگزارى مجالس وعظ و دعا و قرآن و تعليم دين و ذكر احاديث پيامبر و معصومين عليهم السلام ، اجتماع بر محور هدايت و ياد خداست و بهترين مصاديق تعظيم شعائر الله است…

 

 

 در دوران امامت امام عصر ارواحنا فداه ،علاوه بر تعظيم شعائر اسلامى- مانند آنچه ذكر شد-،بايد به بزرگداشت شعائر مهدوى نيز اهتمام نمود. از جمله آنها مى توان نام برد:بزرگداشت نيمه شعبان زادروز ميلاد آن امام مهربان به بهترين و با شكوه ترين شكل، بزرگداشت آغاز امامت ايشان،بزرگداشت روز جمعه كه متعلق به آن حضرت است و ظهور ايشان در اين روز ،متوقع است(هذا يوم الجمعة و هو يومك المتوقع فيه ظهورك) و خواندن دعاهاي مهدوى در اين روز، و نيز بزرگداشت روزها و ساعات خاصى كه به نوعى به ايشان تعلق دارد؛خواندن فردى و دستجمعى دعاهاى فرج در مراسم و محافل و بعد از اذان ها و در آغاز و پايان مجالس مختلف عبادى و تعليمى و خدمتگزارى و در اعياد مختلف و مناسبت هاى شادى و سوگوارى ،جشن ها و تراحيم به عنوان نماد و نشان شيعى و مهدوى،كه مصداق تقواى قلوب است…

 

نوع ديگر شعائر مهدوى، متبرك كردن فضاى خانه و محل كار و مراكز عمومى و بيلبوردهاى شهرى و معابر و ميادين به نام نامى امام عصر عليه السلام با طراحى هنرى و گرافيك زيبا و پيام هاى دلنشين در باره آن وجود مسعود است. تابلوها و لوازم تزئينى و هنرى مزين به نام و ياد امام كه بر ديوار منزل يا محل كار،يادآور مهر مهدوى باشد، همچنين پرچم ها،كتيبه ها،پارچه نگارها ، فرش نوشته ها،تراكت ها ، و آويزهاى قابل نصب بر سردر خانه ها و داخل اتومبيل هاى شخصى و اتوبوس ها و نيز تراكت هاى هنرى و نمادهاى تجسمى در ايستگاه هاى مترو،ميادين و معابر كه افراد را متذكر حجت خدا حضرت صاحب الامر عليه السلام نمايد با الهام از شعار و شعور و پيام و ادبيات زيبا و روح حماسه و شور انتظار و طلب دعا براى تعجيل در ظهور سرورآفرين آن موعود رهائى بخش و صدها نمونه ديگر چون اينها ، از مصاديق تعظيم شعائر مهدوى است كه همه به آن وظيفه منديم…

 

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *