همه ارزش انسان نزد خداوند به دعاها و نيايش هاى اوست(قل ما يعبؤ بكم ربى لولا دعائكم)،زيرا اگر نداند كه تنها كسى كه مى تواند همه خواسته هاى او را اجابت كند خداست،هنوز نه خود را شناخته و نه خالقش را و كسى كه فاقد اين دو معرفت باشد،در نادانى مطلق فرو رفته و جايگاهى نزد مردم و خدا ندارد.آيا در مجلس كارشناسان و متخصصان براى كسى كه الفباى آن تخصص را نداند،جايگاهى قائلند و او را در بحث ها مشاركت مى دهند؟! اگر كسى خود را نيازمند نبيند و فكر كند بدون خدا مى تواند خود را نگهدارد و نميرد و جاودان باشد،جاهل نيست؟! انسان ، مجموعه نيازهاست و خالقش كه او را از هيچ آفريده و بدن و روح بخشيده و دائماً افاضه حيات و قدرت مى نمايد،قادر و رحيم و كريم است و نيازمند را چاره اى جز رفتن به آستان كريم نيست(و هل يرجع العبد الآبق الّا إلى مولاه…؟!
وقتى كسى به فطرت و نهاد خود بازگردد و خدايش را بشناسد، او را دوست خواهد داشت كه اينهمه دهش را بدون درخواست،به او داده است و بازهم خواهد داد، لذا دوست دارد با اين اقيانوس كرامت دائماً در ارتباط باشد و حتى با او نجواكند و درد دل بگويد و مأنوس باشد و آن رفيق شفيق را صدا كند تا او را از سختى ها و تنگى ها برهاند و حزن و غم و مضيقه را از او بگرداند، همانطور كه در دعاي مشلول مى خواند:يا شفيق يا رفيق،فُكّنى من حلق المضيق و اصرف عنّى كلّ همٍّ و غمٍّ و ضيق…نيايش ها يك مدرسه سازندگى است زيرا زبان خواستن ما را در برابر خداى بزرگ ،باز مى كند، لذا نيايش هاى رسيده در قرآن و احاديث پيامبر و امامان،بهترين متون نيايشى است كه تعليم مى دهد خدا را با چه عبارات فاخرى بخوانيم واصولاً چه بخواهيم و چگونه بخواهيم و چطور با او انس گيريم…
نيايش هاى مهدوى(كه توصيه به خواندنش شده ايم) دو گونه است:گونه اول دعاهائى است كه از ناحيه خود حضرت مهدى ارواحنا فداه صادر شده (همچون دعاى شريف افتتاح كه در شب هاى رمضان،مداومت بر خواندن آن توصيه شده ) و در جلد پنجم همين مجموعه به تعدادى از آنها اشاره و در كتابهائى چون صحيفه مهدويه و ربيع الأنام گردآورى شده است.گونه دوم دعاها و نيايش هائى است كه در باره خود آن حضرت و تقاضاى تعجيل فرج و گشايش در امر ايشان است همچون دعاي ندبه و دعاي فرج( الهى عظم البلاء)و دعاي سلامتى( اللهم كن لوليّك) و دعاى عهد(اللهم ربّ النور العظيم)و دعاى منقول از امام رضا عليه السلام(اللهم أصلح عبدك و خليفتك)و (اللهم ادفع عن ولّيك)و زيارت آل ياسين و ساير نيايش هاى مهدوى كه در كتب يادشده و مفاتيح الجنان آمده است…
اگرچه دعاها و نيايش هاى مهدوى را هر فرد در تنهائى خويش و ساعات مخصوص روزانه و هنگام نماز و بامدادان و شامگاهان زمزمه خواهد كرد اما در نيايش هاى گروهى و دعاهاي دستجمعى اثرات خاصى هست كه در دعاهاي فردى نيست لذا دستور داريم كه تشكيل جلسات دعا بدهيد و بعضى از دعاهاى مهدوى وارد شده را باهم بخوانيد و زمزمه نمائيدكه چه بسا در جمع شما پاكدلانى باشند كه دعاهاشان مقرون به اجابت باشد و موجب استجابت دعاى همگان شود.تشكيل جلسات برگزارى دعاى ندبه در جمعه ها يا جلسات قرائت زيارت آل ياسين و دعاى افتتاح و امثال آن ،بسياربه اين هدف كمك مى نمايد كه منتظران و مرزبانان به آن موفق اند و آثار بسيارى داشته است و خود امام،كليد گشايش را ازياد همين نيايش ها فرموده اند(فأكثرواالدعاء بتعجيل الفرج فإنّ فى ذلك فرجكم) …