كنار كعبه ،توفيق يافت خدمت امام عصر ارواحنا فداه برسد و چشمانش به جمال مولا روشن شود، به فراست از اين تشرف استفاده كرد و مشكل بزرگى كه آرامش او را به هم زده بود با امام مطرح نمود و از ايشان كمك خواست. حضرت ضمن ملاطفت به او ،فرمودند:چرا كتابى در باره غيبت ما و رفع شبهات منكران در اين موضوع نمى نويسى تا بدين وسيله مشكلاتت برطرف شود؟ عرض كرد:قبلاً در اين موضوع،كتاب نوشته ام.فرمودند:كتابى جديد بنويس و در آن غيبت انبياء گذشته را ذكر كن…او پس از مدتى كتاب “كمال الدين و تمام النعمه”را به فرمان امام تأليف نمود كه از بهترين و اصلى ترين كتابهاى مرجع مهدويت به شمار است.نكته مهم اينكه خدمت به فرهنگ مهدوى و هدايت مردم از طريق تأليف كتب مهدوى،علاوه بر پاداش معنوى،وسيله اى براى رفع مشكلات زندگى نيز خواهد بود…
كتاب، يك رسانه است.نويسنده و ناشر ، از طريق اين رسانه،يك محتواى علمى،اجتماعى فرهنگى را بين يك گروه از مخاطبان،نشر مى دهند.كتاب، با قدرت نفوذى كه دارد ، در تغيير بينش و ارتقاى فكرى و توسعه اجتماعى،نقشى مهم دارد.تيراژ كتاب و چاپ هاى متعدد بعد از چاپ اول،نشانگر استقبال مخاطبان از اين رسانه است.اگرچه رسانه هاى پرجاذبه اى مثل تلويزيون و اينترنت،بازار كتاب را در بعضى نقاط به حاشيه رانده يا كند كرده است اما هيچگاه نمى تواند كتاب را حذف نمايد.اين رسانه چنان سترگ است كه خداوند معجزه جاويد خود قرآن را ، كتاب قرار داده است چنانكه يادگار مقدس شرايع موسوى و عيسوى و انبيائى چون داوود (تورات و زبور و انجيل) نيز كتاب است. كتاب يك عنصر تمدن ساز و فرهنگ آفرين است اما اگر همين كتاب رسانه اهل ضلالت شود،مخرّب خواهد بود…
رسانه كتاب، چنان كه امام عصر عليه السلام به شيخ صدوق قدس سره ، فرمود بايد در خدمت فرهنگ مهدوى باشد. نويسندگان و مرزبانان بايد دائما فرهنگ جامعه را رصد كنند و هركجا كه نياز باشد، دست به تأليف كتاب هاى مناسب براى اقشار مختلف مردم بزنند به ويژه در جاهائى كه مخالفان و منكران مهدويت،جا خوش كرده و به شبهه پراكنى پرداخته باشند.با توجه به نيازهاى زمان و ادبيات روز و مخاطبان متعدد،دائماً بايد كتاب هاى مناسب براي اين مخاطبان از كودگان و نوجوانان و جوانان و اقشار عمومى تا متون مناسب براى كارشناسان و متخصصان، وجود داشته باشد تا در هيچ زمينه اى خلأى احساس نشود و البته هنوز تا شرايط مطلوب فاصله زياد است…
بايد اضافه كرد كه كار كتاب با چاپ، به پايان نمى رسد.پس از چاپ،نوبت نشر است.بايد كتاب را به مخاطب معرفى نمود و به دست او رساند.متأسفانه گاهى كتاب هاى خوب مهدوى نوشته مى شود ولى بخاطر عدم سياست درست پخش،يا به دست مخاطب نمى رسد و يا در انبار ناشر،تا مدتها خاك مى خورد در حاليكه اگر سياست پخش و نشر، درست بود،كتاب به عنوان يك رسانه اصلاحگر،گره هاي فرهنگى مخاطبان را مى گشود و بذر معرفت را به زمين هاى مساعد مى رساند تا معرفت مهدوى افزون شود و كسى نتواند باور اصيل و سازنده مهدويت را به چالش كشد.مديران فرهنگى موسسات مهدوى نيز بايد به تربيت نويسندگان دانا و متخصص و زمان شناس اهتمام كنند تا رسانه كتاب از كمبود نويسنده مهدوى به ضعف نگرايد و هماره مرزبانان اين عرصه آماده براى اجراى ماموريت هاى مهدوى باشند…