موضوع گفتگو خواب بود و هركس قرار بود بحثى ارائه دهد.امير گفت:ما تقريباً يك سوم عمر خود را در خواب هستيم ،اگر خواب نبود مى توانستيم از اين يك سوم خيلى بيشتر استفاده كنيم.على گفت:اصلاً اينطور نيست،خواب و استراحت يكي از بخشهاي اصلي و ضروري براي استمرار حيات طبيعي هر موجود زنده است.اگر خواب نبود آن دوسوم ديگر هم ادامه نمى يافت.هادى وارد بحث شد و گفت: تمام موجودات زنده براى تجدید قوا و به دست آوردن نیروى لازم براى ادامه فعالیت هاى زندگى نیاز به استراحت دارند؛ استراحتى که به طور اجبارى به سراغ آنها بیاید و آنها را مجبور کند تمام فعالیت هاى جسمى و فکرى خود را تعطیل کنند و در استراحتى عمیق فرو روند و در این مدّت ماشين بدن،خود را بازسازى و آماده تلاش و حرکت جدید شود.بى ترديد اگر خواب نبود خیلى زود انسان پژمرده و فرسوده و پیر و شکسته مى شد. لذا خواب متناسب و آرام ،رمز سلامت و طول عمر و نشاط جوانى است..
فرهاد هم به بحث پيوست و گفت:هيچ فكر كرده ايد كه خواب يكى از مهم ترين آيات و نشانه هاى خداست؟آنكه ما را آفريده ما را بى اختيار به خواب برده و بيدار مى كند و اين هم لطفى از جانب او هم از جنبه نياز جسم و روح ما و هم از جنبه معرفتى و شناخت است.از نظر نياز جسمى كه هادى خوب توضيح داد اما از ديدگاه شناختى هم ما را متوجه خداوند مى كند كه لطفش از دريچه خواب جلوه گر مى شود لذا فرموده:”خواب شما در شب و روز یکى از نشانه هاى علم و قدرت خداست” (وَ مِنْ آیاتِهِ مَنامُکُمْ بِالَّلیْلِ وَ النَّهارِ ) و نيز: ما خواب شما را مایه استراحت قرار دادیم (وَجَعَلْنا نُومَکُمْ سُباتآ)…
هادى ادامه داد: همچنين تذكر مى دهد مرگ هم چون خواب در اختيار خداست چون در هر دو روح از بدن خارج مى شود،با اين تفاوت كه در مرگ روح باز نمى گردد اما در خواب با بيدار شدن، روح دوباره به بدن باز مى گردد: “خدا جانها را به هنگام مردن و خواب(آنانكه در خواب نمرده اند)و جانهایی را که حکم مرگ بر آنها رانده شده نگه می دارد و دیگران را تا زمانی که معین است باز می فرستد. در این موضوع،نشانه هاست برای آنهایی که می اندیشند(الله يتوفى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ)…
سخنان هادى اگر چه طولانى شد اما حاوى نكات عالى معرفتى بود…مسعود گفت:چطور ما به پديده اى كه اينقدر به ما نزديك است و هر روز آن را تجربه مى كنيم ،فكر نمى كنيم و درس نمى گيريم؟ خداوند جان ما را مى گيرد و دوباره باز مى گرداند تا با رفع خستگى و تشويش خاطر،براى ادامه زندگى نشاط مجدد بدست آوريم.جالب است همينجا يك تذكر هم به حيات مجدد ما پس از مرگ مى دهد :همانطور كه از خواب بيدارتان مى كنيم،پس از مرگ هم دوباره شما را زنده مى كنيم،پس معاد،و بازگشت شما كار سختى براى خدا نيست.لذا در هنگام خواب به ياد داشته باشيم چه بسا اين خواب،آخرين خواب باشد و آنكه روح ما را ستانده ممكن است باز نگرداند.لذا در سيره پيامبر اكرم(ص)آمده كه آن حضرت پس از برخاستن از خواب نيز همچون قبل از خواب، زبان به حمد و سپاس الهي مي گشود و خداي را به خاطر بازگرداندن روح به بدن، پس از حالت شبيه به مرگ در خواب، بدينگونه سپاس مي گفت: سپاس خدائى را كه مرا پس از مرگ زنده نمود، همانا پروردگارم بسيار بخشاينده و قدردان است(الحمد اللّه الذي أحياني بعد موتي ان ربي لغفور شكور)…
