امير گفت:يكى ازاساتيد ما در دانشگاه،شيوه خاصى در آزمون دارد.گاهى برگه هاى دانشجويان را با موبايل خود عكس مى گيرد بعد به خودشان مى دهد كه به منزل ببرند و بدون تصرف در برگه، خود را ارزيابى كنند و به خود نمره بدهند.گاهى هم برگه ها را تصحيح نموده و به افراد بر مى گرداند و از آنها مى خواهد ببينند چقدر آموخته اند و چقدر نياموخته اند…او مى گويد:آزمون قبل از هر چيز بايد براى خود فرد نشانگر اين باشد كه در چه موقعيتى قرار گرفته تا خود را تصحيح كند.اگرچه آزمون توسط معلم گرفته مى شود اما مقصد دانشجوست تا خودش بفهمد كجاست و ادعاى گزاف نكند چون بعضى حاضر به قبول نقص هاى خود نيستند.گفتم:شيوه جالبى است؛آزمون هاى الاهى هم همين هدف را دنبال مى كند:شما را مى آزمائيم تا مجاهدان و صابران شما مشخص شوند(وَ لَنَبْلُوَنَكُمْ حَتَّي نَعْلَمَ الْمـُجاهِدينَ مِنْكُمْ وَالصّابِرينَ)١…يعنى شما را در شرايط دشوار قرار مى دهد تا مشخص شود مدعيان جهاد و صبر در بوته عمل كيانند…
امير گفت:آيا آزمون الاهى براى همه است؟گفتم:بلى،خدا مى فرمايد: ” آيا مردم پنداشتند كه چون گفتند: ايمان آورديم، رها مىشوند و ديگر مورد آزمايش قرار نمىگيرند؟! بدون ترديد كسانى را كه پيش از ايشان بودند نيز آزموديم تا خداوند كسانى را كه راست گفتند معلوم دارد و دروغگويان را (نيز) مشخص سازد”٢.امير پرسيد:براى خدا كه مشخص است راستگويان يا دروغگويان كيانند،پس آزمون براى چيست؟گفتم:اگر دقت كرده باشى گفتم آزمون در درجه اول براى خود شخص است كه خويش را بسنجد تا بعد مدعى نشود كه من عالى هستم!آزمون مثل محك مى ماند كه طلا را از مطلا و سره را از ناسره جدا مى كند:خوش بود گر محك تجربه آيد به ميان/تا سيه روى شود هركه در او غش باشد!تا پيش از آزمون ،مدعيان فراوانند،پس از آزمون مدعيان واقعى از غير واقعى جدا مى شوند…
امير گفت:آزمون الاهى در چه چيزهائى است؟گفتم در همه چيز ممكن است باشد.مثلاً اموال و فرزندان از موارد شاخص آزمون هستند.فرد بخاطر علاقه به آنها،گاهى وظيفه الاهى خود را رها مى كند در حاليكه نبايد اينها ما را از خدا دور كنند.خداوند با آزمون اموال و اولاد مشخص مى سازد آيا مدعى حاضر است از آنها بگذرد و بجاي آن به اجر عظيم الاهى بينديشد؟:”آگاه باشيد كه اموال و اولادِ شما،اسبابِ آزمايش و ابتلاى شما هستند وپاداش بزرگ نزد خداوند است(وَاعْلَمُوا اَنَّما اَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ اَنَّ اللهَ عِنْدَهُ أَجْرُ عَظيمٌ)٣.گاهى آزمون در سنجش ميزان صبر و استقامت و پايدارى در برابر افراد ديگر است: “و بعضي از شما را سبب آزمايش بعضي ديگر قرار داديم، آيا پس صبرميكنيد؟( وَجَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً اَتَصْبِرُونَ ؟)٤و نيز:چنين است كه بعضي از شما را با بعضي ديگر امتحان ميكنيم تا اينكه گوييد آياخدا فقيران را از ميان ما برگزيده؟(وَ كَذلِكَ فَتَنّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا اَهؤُلاءِ مَنَّ اللهُ عَلَيْهِمْ مِّنْ بَيْنِنا)٥…
امير گفت:جالب است! از آزمون هاى ديگر هم بگو.گفتم:يكى ديگر از آزمون ها،گرفتن نعمتهاست:”و قطعا شما را به چيزى از [قبيل] ترس و گرسنگى و كاهشى در اموال و جانها و محصولات مى آزماييم و مژده ده شكيبايان را( وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ)٦.امير پرسيد:آيا غيبت امام زمان عليه السلام هم آزمون است:گفتم:بسيار نيكو گفتى! از مهم ترين آزمون ها، غيبت جسمانى امام است كه بسيارى در اين آزمون،به صرف اينكه امام را نمى بينند ريزش مى كنند در حاليكه امام حضور معنوى دارد و تدبير امور جهان را مى فرمايد و غيبتش فقط به اين معناست كه ما او را نمى بينيم يا مى بينيم و نمى شناسيم…امير گفت:از خداى مهربانم مى خواهم كه ما را از آزمون هاى اين روزگار سربلند بيرون آورد.گفتم:آمين رب العالمين…
————-
١. سوره محمد(ص)آيه ٣١
٢.سوره عنكبوت،آيه ٢
٣.سوره انفال،ايه٢٨
٤.سوره فرقان،آيه٢٠
٥.سوره انعام،آيه ٥٣
٦.سوره بقره آيه ١٥٥