مرزبانى

 
 
 
 
 
از وقتى پيامبر اكرم(ص)در غدير ، وظيفه سنگين تبليغ را بر دوش همگان نهاد، ماموريت ما آغاز شد.آن حضرت پس از ابلاغ فرمان خدا در تعيين تكليف رهبرى امت پس از خويش فرمود:”بايد اين پيام را تا روز قيامت،حاضران به غائبان و پدران به فرزندان برسانند١”…[روشنا اين مقاله را براى پايگاه تنظيم و ارسال نمود و بعد از اين فراز، نوشت:]…از آن روز تا كنون،يعنى در طول چهارده قرن،مرزبانى دينى و تبليغ آموزه هاى وحيانى به عنوان يك ماموريت بر دوش مسلمانان قرارگرفت.اگرچه قرآن كريم پيش از آن از تبليغ سخن گفته بود:”كسانى كه رسالت هاى الاهى را ابلاغ مى‌كنند و از خدا مى‌ ترسند و از هيچ كس جز خدا بيم ندارند، و خداوند براى حسابرسى كافى است٢”، اما با ماموريت غدير، مسئوليت ما مضاعف شد چون بايد همراه ابلاغ آموزه هاى دينى،پيشواى برحق دين را هم معرفى مى كرديم.بى ترديد،پيشوايان و امامان معصوم به نصب الاهى،مى توانستند جانشينان پيامبر باشند و دين خدا را آنگونه كه هست بدون تحريف ،به نسل هاى بعد منتقل سازند…
 
با تمام محدوديت ها و مزاحمت هائى كه براي امامان و اصحاب آنها ايجاد كردند، -حتى به بهاى زندان و شهادت-آئين حق به ما رسيد و ما نيز به شكرانه اين نعمت، بايد آن را حفظ نموده ،گسترش داده و به نسل هاى بعدى برسانيم. اين ماموريت “مرزبانى دينى” ماست و اختصاص به طبقه خاصى هم ندارد و همه وظيفه مندند و پيامبر اكرم(ص) ، همه را مسئول نموده است.بويژه امروز كه دشمنان عقیده و اندیشه و آئين ما به صورت فردى يا تشكيلاتى از طريق انواع رسانه ها و امواج تلويزيونى و ماهواره اى در فضاى حقيقى و مجازى و سايبر،مى كوشند تا افكار و اذهان مردم را از اعتقادات و معارف حقّه ، تهى كنند. این تلاش در دوران غیبت، ابعاد گسترده ترى پیدا كرده و مرزبانان فرهنگى دينى بايد شبانه روز آنها را رصد كنند و تبليغات آنها را خنثى نمايند و شبهات شان را پاسخ دهند تا رخنه اى در صف اهالى قبله پديد نيايد.امام عسكرى (ع) در این زمینه از قول امام صادق (ع) مى فرماید: دانشمندان از شيعيان ما همانند مرزبانانی هستند که در برابر ابلیس و لشگرهایش صف کشیده و از یورش آنها به افرادی از شیعیان ما که قدرت دفاع از خود ندارند جلوگیری می‌کنند، و نیز از تسلّط ابلیس و پیروان ناصبی او، بر آنها پیشگیری می‌کنند. آگاه باشید ارزش آن دانشمندان که چنین خود را در معرض دفاع قرار داده اند، هزار هزار بار بالاتر از سپاهیانی است که در برابر هجوم دشمنان اسلام از کفّار روم و ترک و خزر، پیکار می‌کنند، زیرا دانشمندان، نگهبانان عقاید و فرهنگ اسلام، و مدافع دین دوستان ما هستند، در حالی که مجاهدان حافظ مرزهای زمینی هستند٣”…
 
اما مرزبانان عصر غيبت،وظيفه سنگين ترى در همين راستا دارند.امام هادى (ع) فرمود: اگر بعد از غیبت امام قائم شما، نبودند دانشمندانى که [با تبلیغات خود] مردم را به سوی آن حضرت بخوانند و به آن بزرگوار راهنمایی کنند و با دلیل و برهان الهی از دین او دفاع کنند و بندگان ضعیف خدا را از دام های ابلیس و [یاران] شرور او نجات بخشند و از دام های ناصبیان[دشنام گويان و مخالفان] رها سازند، مطمئناً احدی در دین خدا باقی نمی­ماند. اما آنان کسانی هستند که زمام دلهای شیعیان ضعیف ما را به دست گرفته­اند [و از گزند دشمنان و هجوم افکار منحرف ،محافظت می­کنند] همچنان که کشتیبان، سرنشینان کشتی را [از گرفتاریها و امواج هولناک دریا] حفظ می­کند. آنان برترین [انسان ها] نزد خداوند عزوجل می­باشند٤”…زيرا در اين دوران مدعيان دروغينى پيدا مى شوند كه ادعاى مهدويت مى كنند و با فريب مردم آنها را به سوى خود جذب مى كنند و مرزبانان مهدوى وظيفه دارند حملات آنها را دفع كنند و نگذارند پيوند مردم با امام ،بريده شود…
 

اين مرزبانان منتظر، اين کلام امام باقر (ع) را همواره در ذهن خود مرور می­کنند که  فرمود: اگر کسی از شما بگوید: هرگاه قائم آل محمد ـ صلّی الله علیه و آله ـ را درک کنم، هر آینه او را یاری خواهم کرد، ]پاداش او[ مانند کسی است که با اسلحه در رکاب آن حضرت بجنگد٥”؛آنان در هر فرصتی این آرزوی دیرینه­ را بر زبان جاری می­کنند که:  پروردگارا! ما آرزو داریم که از سوی تو دولتی کریمه برقرار شود که در پرتو آن اسلام و مسلمانان را عزیز کنی و جبهه کفر و نفاق را خوار و ذلیل سازی٦”؛ و”مولای من! اگر روزگار فرخنده و درخشان و پرچم های پیروزی تو را درک کنم، من نیز یکی از کوچکترین بندگان درگاهت خواهم بود که امر و نهی تو را پذیرایند و[با فرمانبرداری از تو] شهادت در رکابت را امیدوارند و [با پذیرش ولایتت]سعادت در نزد تو را خواستارند. آقای من! اگر پیش از ظهورت مرگم فرا رسد، به واسطه تو و پدران پاکت به خدای سبحان توسل می­جویم که بر محمد و آل محمد درود فرستد و مرا در زمان ظهورت دوباره بازگرداند و در زمان دولت و حکومتت رجعت کنم تا از اطاعت تو، به مقصودم نائل گردم و قلبم را با انتقام گرفتن از دشمنانت شفا بخشم…

 —————-
١.(فَلْیُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائِبَ وَالْوالِدُ الْوَلَدَ إِلى‏ یَوْمِ الْقِیامَةِ)مناقب على بن ابى ‏طالب ح١٥٥. الفصول المهمه،فصل اول. المناقب الثلاثة ١٨-١٩باب اول
٢.سوره احزاب،آيه٣٩:(الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ حَسِيباً)

٣.احتجاج طبرسى،ج١،ص١٧

٤.همان ،ص١٨

٥.الکافی، ج٨،ص٨٠ 

٦. همان، ج٣،ص٤٢٤،دعاى افتتاح 

٧.بحارالانوار، ج ٩٩،ص١١٨

 

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *