محمد دانشجوى دكتراى صنايع بود ،از او خواستم موضوع فناورى در جهان ما را تبيين كند؛او گفت: فناوری یا تکنولوژی،مهارت و فعاليتی است دانش بنيان برای ساختن افزار(نرم یا سخت)و به كارگيرىابزارها و دستگاه ها و مواد به منظور چاره جوئى و گره گشائى دشوارى هاى زندگى.فناورى را،فرايند تبديل علم به عمل نيز گفته اند.می توان گفت که انسان خردمند در تعامل با طبیعت به قوانين عام آن دست مییابد و با بازآفرينى این قوانین توسط علم و دانش، در محیط و شرایط دلخواه،کاربردهای مورد نظر خود را ایجاد مینماید. فناوری همان تسلط و تبحر انجام کار است در تمامی سطوح و زمینه ها چون طراحی، ساخت، استفاده، تعمیر و نگهداری ، تحقيق و توسعه و…حتی نوآوریهای بسیار کهن مانند چرخ هم نمونه هایی از فناوری بوده اند.گذشتگان ما از فناورى به “فوت كوزه گرى” هم تعبير مى كرده اند.فناورى،دستاورد انسان است و شگفت اينكه گاهى انسان در چنبره همين دستاورد خود اسير و نابود مى شود…
گفتم:محمد،رابطه انسان با فناوری چيست؟گفت:اين سوال، بسيار سوال مهمى است.از آنجا كه فناورى عبارت است از کاربرد علوم در صنایع با استفاده از رویه ها و مطالعات منظم و جهتدار و نيز مجموعه ای است از فرایندها، روشها، فنون، ابزار، تجهیزات، ماشینآلات و مهارت هایی که توسط آنها کالایی ساخته شده یا خدمتی ارائه می گردد؛مستقيماً با زندگى انسان پيوند مى گيرد. فناوری عامل تبدیل منابع طبيعى ، سرمایه و نیروی انسانی به کالا و خدمات است؛عناصر متشکله یا ارکان آن عبارت است از: سختافزار، انسان افزار یا نیروی انسانی متخصص، فناوری متبلور در اسناد و مدارک یا اطلاعات، سازمانها یا نهادافزار. امروزه بسیاری از فناوری ها در نتیجه پژوهش به دست میآیند و پژوهشگاه هاى فناوری زیادی در سراسر جهان به اين منظور ايجاد شدهاست. بيشتر اين مراكز توسط سرمايه گذاران و كارفرماهائى تأمين مى شوند كه به پول و قدرت مى انديشند و برايشان هويت انسانى و اخلاقى معنائى ندارد لذا پيشرفته ترين فناورى ها را در خدمت جنگ و كشتار انسانها يا گمراه كردن آنها به كار مى گيرند…
گفتم: نظر اسلام درباره فناورى چيست؟ گفت: اين مفهوم را ميشود دو نوع بررسي كرد: يكي از آن جهت كه تكنولوژي، علم است، و نظر اسلام در باب علم مشخص است؛ كتب روائى ما در كنار ابوابى چون نماز و روزه و زكات و … بابي هم تحت عنوان “باب وجوب طلب العلم” و يا “باب فضل العلم” گشوده و علم را به عنوان يكي از فرائض نام برده و گفته اند دانش را بجوئيد حتى اگر در چين باشد. اسلام هر علمي كه متضمن فائده و اثري براى مردم و جامعه باشد را به رسميت مى شناسد و اگر آن اثر، خوب و مفيد باشد، از نظر اسلام خوب و مورد توصيه و تشويق است.راه ديگر بررسى تاريخ زندگاني انبياء گذشته است كه شاهدي گوياست كه دين هيچ وقت با دانش فني و صنعت مخالف نبوده بلكه به گزارش قرآن،خود انبياء از اين دانش بهره مند بوده و از آن استفاده نموده و به ديگران تعليم ميدادند همچون ساخت كشتى توسط حضرت نوح و صنعت زره بافى توسط حضرت داوود و صنعت و هنر معماري بناهاي بلند و قصرهاي منيع و شيشه اى و كارهاي دستي و ظرايف هنري و ساختن ظروف فلزي توسط حضرت سليمان و ساختن سد عظيم نفوذ ناپذير فلزي از پارههاي آهن و مس گداخته توسط ذوالقرنين و…