چالشى ترين بحث در دنياى معاصر،جايگاه اجتماعى و حقوق برابر زنان است . داوطلب بيان اين مبحث، حسين بود كه كارشناس حقوق است؛او گفت: انسان در دو چهره زن و مرد( به عنوان مكمل و مقوّم يكديگر)،حيات بشرى را شكل داده و تداوم بخشيده اند.آن دو عليرغم تفاوت ها و ويژگى ها، در همه حقوق انسانى برابرند اگرچه بخاطر همان تفاوت ها،مشابه نيستند. لازمه اشتراک زن و مرد در حیثیت و شرافت انسانی، تشابه صددرصد آنها در حقوق و تکالیف نیست. تساوی، غیر از تشابه است. تساوی، برابری است و تشابه، یکنواختی.اختلافی که بین زن و مرد موجود است تنها مربوط به شکل اندام های جنسی آنها نیست؛ بلکه نتیجه علتی عمیقتر است:آنها نمیتوانند یک قسم تعلیم و تربیت یابند و مشاغل و اختیارات و مسؤولیت های یکسانی را به عهده گیرند. زن در حقیقت در جهات زیادی با مرد متفاوت است. زنان باید به بسط مواهب طبیعی خود در جهت و مسیر سرشت خاص خویش بدون تقلید کورکورانه از مردان بکوشند. وظیفه ایشان در راه تکامل بشریت خیلی بزرگتر از مردهاست و نبایستی آن را سرسری گیرند و رها کنند. ملاک کرامت و شرافت افراد، انسانیت است نه جنسیت.هردو انسان و آفریده خداوند متعال اند و تنها ملاک برتری یکی بر دیگری تقوا و پروا پيشگى است…
گفتم: و هميشه به آنان جفا شده است، گفت: آرى،دردا كه حقوق انسانى و اجتماعى و اقتصادى شان را ناديده گرفته و مى گيرند: از اعراب كه آنها را زنده به گور مى كردند تا قرن نوزدهم اروپا كه براى آنها حق مالكيت قائل نبودند تا اينكه در سال ١٨٨٢ با گذراندن قانون در بريتانياى كبير حق آن را يافتند كه پولی را که به دست میآوردند برای خود نگه دارند!١ این قانون را نيز کارخانه داران مجلس عوام وضع کردند تا بتوانند زنان انگلستان را به کارخانه ها بکشانند و با مزدى نابرابر با مردان به بيگارى كشند.بعد هم كرامت زن را ناديده گرفتند و او را وسيله تبليغ كالا و فروش بيشتر فيلم هاى مبتذل خود كردند تا اينكه در دهه هاى اخير در چرخشى ١٨٠ درجه اى از حقوق برابر او با مردان سخن گفتند و گمان كردند اگر او را همسان مردان كنند،به او لطف كرده اند در حاليكه روح لطيف و احساس ظريف او،توان كارهاى صعب و خشن را نداشته و ندارد بلكه نياز دارد شأن انسانى او را در نظر گيرند…
تلاشهایی که به ظاهر برای دفاع از حقوق زنان شکل گرفت، با تمام اتفاقات تاریخی، در نهایت در ۷ نوامبر ۱۹۶۷ به تهيهى پيشنويسی دربارهی مسائل زنان با عنوان «اعلاميه رفع تبعيض عليه زنان» منتهی شد. پيشنويس مزبور پس از تصويب نهايى به صورت «كنوانسيون محو كليهى اشكال تبعيض عليه زنان» در آمد و در رديف معاهدات حقوقى بين المللى با تضمينات لازم قرار گرفت. زمان تصويب معاهده فوق، ۱۸ دسامبر ۱۹۷۹ و زمان لازم الاجرا شدن آن (به دليل الحاق حد نصاب لازم از كشورها به آن) ۳ سپتامبر ۱۹۸۱بود. در حال حاضر بيش از ۱۶۸ كشور به كنوانسيون پيوستهاند، اما اين معاهده نيز داراى اشكالاتى است چون بدون توجه به نگاه آسمانى دين و تشريع الاهى در مورد آنان تنظيم شده و تفاوت هاى حقيقى و شخصیت و شاکله زن و مرد ناديده گرفته شده زيرا مساوات در حقوق را به معناى تشابه حقوقى مثلاً در ارث و ساير موارد گرفته است٢…
گفتم:در نگاه آسمانى دين چه جايگاهى براى زنان ديده شده است؟ گفت: هزار سال پیش، اسلام حق مالکیت را برای زنان به رسمیت شناخته و انگیزه چنین امری تأمین کرامت انسانی و احترام به زن بود. خداوند متعال با صراحت می فرماید: “برای مردان بهرهای است از آنچه به دست میآورند و برای زنان بهرهای است از آنچه به دست میآورند٣”؛همچنین برای آنان با توجه به حکمتها و مصلحتها در چهار چوب شریعت، حق ارث معین نموده: “و برای زنان نیز از آن چه پدر و مادر و خویشاوندان [به ارث] میگذارند، سهمی است٤”.حق علم آموزى را براى آنان همپاى مردان واجب شمرده است٥؛ملاك برترى را فقط تقوى دانسته نه مرد يا زن بودن٦؛ رابطه بين آنها را مودت و رحمت قرار داده٧ ؛زنان همچون مردان می توانند در دعوت و هجرت ، مشاركت داشته و ارزش کار و عمل آنها با مردان یکسان است٨؛مردان را به معاشرت نیکو با زنان امر می کند٩؛ ارتباط زن و مرد را ارتباطی تنگاتنگ با همبستگی و گرمی و رازپوشی و آبروداری به صورت متقابل دانسته گویی هر یک از ایشان به منزله ی لباس و پوششی برای دیگری است١٠؛ زن ومرد مؤمن را دوست و یاور یکدیگر شمرده كه همدیگر را به کار خیر امر می کنند و از کار ناپسند باز می دارند١١ و ده ها توصيه و رهنمود نورانى ديگر…
——————-
١. ويل دورانت:لذات فلسفه، ترجمه عباس زریاب، ص ۱۵۸
٢.فريبا علاسوند:نقد كنوانسيون رفع كليه اشكال تبعيض عليه زنان
٣.سوره نساء ،آيه ٣٢
٤.همان،آيه ٧
٥.امالی شیخ طوسی، مجلس ۱۷، ح ۴۰، ص ۴۸۶
٦.سوره حجرات،آيه ١٣
٧.سوره روم،آيه ٢١
٨.سوره آل عمران،آيه١٩٥
٩.سوره نساء آيه ١٩
١٠.سوره بقره،آيه ١٨٧
١١.سوره توبه،آيه ٧١