كودك كه بوديم با يك بازيچه و اسباب بازي تا مدتي ما را سرگرم مي كردند تا بتوانند به كارهاي خود برسند.
گاهي با يك آب نبات چوبي خوشرنگ و شيرين يا اسباب بازي فريبا ،فريفته مي شديم و كليد خانه يا ساعت گرانبها را با آن عوض مي كرديم .هر چه رنگ و لعاب بازيچه ها بيشتر بود زودتر فريفته مي شديم و به بازي با آن مشغول و از واقعيت هاي پيرامون خود غافل مي گشتيم.اين نقطه ضعف از آن بود كه هنوز بلوغ عقلي حاصل نشده بود تا با قوه عاقله موضوع را ارزيابي و فهم كنيم و فريب نخوريم و صندوقچه طلا را با يك بستني شيرين عوض نكنيم. گاهي هم كه با والدين به بازار مي شديم با ديدن بادكنك ها و اسباب بازي ها، شيفته شده و دست خود را از دست آنها بيرون كشيده و به قيمت گم شدن و رهاكردن والدين دنبال آن بازيچه ها مي دويديم!
اكنون هم كه سالهاست دوران كودكي را پشت سر گذاشته ايم ، همچنان بازيچه هايي چون پست و مقام و پول و شهرت و تفريح، ما را سرگرم كرده و از واقعيت حيات غافل ومنصرف نموده است.دست خود را از دست پدر (امام)بيرون كشيده دنبال زرق و برق و جلوه گري هاي چند روزه دنيا (اين عروس هزار شوهر)دويده و پدر و پشتيبان خود را گم كرده ايم تا براحتي لقمه چربي براي گرگ بيابان(شيطان)شويم.
خوشا به حال كساني كه اسير بازيچه ها نشدند و به قول خاقاني(بازيچه دهرشان بنفريفت) و نيز(هنوزم عقل چون طفلان سر بازیچه می دارد/ که این نارنج گون حُقّه به بازی کرد حیرانش ) و به قول سعدي(به بازيچه مشغول مردم شدم / وز آشوب خلق از پدر گم شدم ) و نيز ( اگر صد باب حکمت پیش نادان/ بخوانند، آیدش بازیچه در گوش) و سپس نتيجه مي گيرد:
(ز عمرت آنچه به بازیچه رفت ضایع شد/ گرت دریغ نیاید بقیت اندر ياب)
اين هشدار را هم از نظامي به گوش گيريم كه:
عمر به بازیچه به سر می بری / بازی از اندازه به در می بری !
يادم آمد سال ها قبل حديثي را از استادم شنيدم كه مضمونش اين بود:ظاهراً از امام صادق سلام الله عليه پرسيدند آيا مومن شطرنج بازي مي كند؟ حضرتش پاسخ داد مومن بازي نمي كند!
وقت آن است لختي انديشه كنيم چه بازيچه هائي است كه ما را از پدرمان يعني حضرت صاحب الزمان منصرف و غافل كرده از انجام وظايف عقلاني خود نسبت به آن امام همام بازداشته است؟ آيا هنوز چون كودكان متاع عمر را به بازي تلف كرده و سرمايه خود را به رايگان از كف داده ايم و دست خود را از دست پدر بيرون كشيده و گفته ايم پدرمان گم شده است؟! مطمئن باش پدرت گم نشده اين توئي كه گم شده اي…