قلب، مهم ترين عضو و فرمانده بدن انسان است كه با پمپاژ دائمي خون به همه اعضاي بدن،حيات مي بخشد و با خاموشي آن ، زندگى هم پايان مي پذيرد.از اين عضو رئيسي و اندامي انسان، به لحاظ نقش حيات بخشى، در مقام استعاره پل زده اند به نفس نطقى و قلب انسانى كه منشأ همه دلبستگى ها، اعتقادها،دوستى ها و دشمنى ها و از همه مهم تر جايگاه “ايمان ” نيز هست و گفته اند ايمان وقتى ارزشمند است كه وارد قلب شود وگرنه فقط لقلقه اي بر زبان است(قالت الاعراب آمنّا قل لم تومنوا ولكن قولوا أسلمنا و لمّا يدخل الايمان فى قلوبكم).اعتقاد وقتى قلبي شود ايمان وامنيت و طمأنينه و آرامش مي آورد(ألا بذكر الله تطمئن القلوب)…
در فرهنگ قرآنى،قلب ، ابزار فهم و تفقه و تعقل هم شمرده شده است و گلايه شده است از كسانى كه قلبشان را وسيله تفقه و فهم قرار نمى دهند چنانكه چشم و گوش دارند ولي از آن براي ديدن و شنيدن حق، بهره نمي برند.جالب است مقام اين غافلان كه از قلب و چشم و گوش براي فهميدن بهره نمي برند، پائين تر از حيوانات شمرده شده است( لَهُمْ قُلُوبٌ لَّا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَّا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ ).
همچنين تعقل نيز به قلب نسبت داده شده و فرموده است اگر گشتى در جهان بزنيد خواهيد ديد كساني هستند با اينكه قلب و گوش دارند تا تعقل كنند و به بصيرت برسند ولي از آن استفاده نمي كنند. لذاقلب هايي كه تعقل نكنند قلب كور و نابينا و گوش هايي كه سخن حق را نشنوند بي بصيرت ناميده شده اند( لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لا تَعْمَى الأَبْصَارُ وَلَكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ)…
قلب،جايگاه شريفى است،جايگاه ايمان است،خانه خداست.نبايد اجازه داد هر كسي در آن جاي گيرد،بايد از قلب خود مراقبت كنيد.نبايد نقطه هاي سياه گناه ،چنان بر قلب نشيند كه هدايت را بيرون كند و جايي براي تابش نور باقى نگذارد.بايد با تعقل و فهم ، بهترين انديشه وارد آن شود و موجب ايمان و اطمينان گردد و اين ايمان قلبي نيز چنان محكم شود كه طوفان هاي فتنه و شبهه و وسوسه نتواند آن را متزلزل نمايد.در صفات ياران حضرت بقية الله عجل الله فرجه آمده است كه راهبان شب و شيران روزند و قلب هاي آنها سرشار از ايمان و همچون پاره هاي پولاد است كه با هيچ طوفانى و حمله اى متزلزل نمي شود و با امامشان در بين ركن و مقام بيعت مي كنند و به ياريش مي شتابند(رهبان بالليل، ليوث بالنهار، کأن قلوبهم زبر الحديد فيبايعونه بين الرکن و المقام)…