آيا مي توانيد نشان دهيد كسي را كه جز در كنار ديگران و با ديگران بتواند زندگى كند و موفق باشد؟! حتى اگر هم بتواند با سختى و مشقت گليم خويش از آب به در برد،عقل به او مي تازد كه دست مشاركت به ديگران ده تا راحت تر و مطمئن تر و سريعتر به هدف برسى زيرا يك دست صدا ندارد و دست خدا با جماعت است(يدالله مع الجماعة)و…
مي گوئى :كار با ديگران كه داراى سلايق مختلف اند سخت است و آفاتى دارد، كارى كه خود انسان مباشرش باشد كم دردسر تر است، مى گويم: همينطور است اما كارهاي بزرگ از يك نفر ساخته نيست و كارى كه منحصر به يك نفر باشد، آسيب پذير است و با فقدان او خاموش مي شود.مى گوئى يافتن افراد همفكر و هم جهت و توجيه آنها سخت است،مى گويم:بخاطر تأثير بخشي افزونتر و تداوم كار مي ارزد اين سختى را بپذيرى تا شاهد نتايج خوبش باشى…
مي گوئى: مشاركت ها بعضاً به شكست مى انجامد، مى گويم:مشاركت ،هم دانش مي خواهد و هم هنر و هر كسي نمي تواند شركاي خوبي پيدا كند و يا آنها را در دراز مدت نگهدارد.شناسائى و انتخاب شريك همسو و سالم،گام اول است و بعد از آن برنامه دقيق كه نقش و وظايف هريك را خيلى روشن معين كند و ساز و كار رفع اختلاف و داوري را معين نمايد و سپس داشتن تحمل و بردباري و سعه صدر و به دنبال آن رصد دائمى نقاط قوت و ضعف و بهره بردارى از آن،شرط توفيق است.گاهى هم مشاركت ها زمان دار و محدود است يعني شما براي يك كار مشخص و زماندار با كسانى مشاركت مي كنيد و جدا مي شويد.گاهى هم مشاركت هميشگي است مثل مشاركت با همسر در طول زندگى و سازمان هاي دينى و فرهنگى و بنيان گذاري موسسات خيريه و مسئوليت اجتماعى كه هركدام ويژگي هاي خود را دارند و علاوه بر نكات عمومى مشاركت ها بايد آن ويژگي ها را به منظور پايداري،لحاظ نمود.
مى گوئى :پس چرا ده ها موسسه همسو هستند كه بى اعتنا به هم هر كس ساز خود را مي زند و دست همكاري به هم نمى دهند؟مي گويم:اين آفت يا ناشي از عدم شناخت يكديگر است يا تعصبات و خود خواهى بيجا و عدم اخلاص يا بي اطلاعى از فوايد مشاركت.وقتى نيروهاي كوچك كه همسو هستند با هم كار كنند هم خود در فرايند همكاري با ديگران، رشد مي كنند هم زودتر به مقصد مى رسند.مي گوئى:الزامات مشاركت هاي فرهنگى و دينى چيست: مي گويم:از جهاتى آسان تر از مشاركت هاي اقتصادى است و از جهاتى دشوارتر.آسان تر است چون اهداف مادى در آنها نيست و همين امر بروز اختلافات را كمتر مى كند و دشوارتر است چون شيطان بيشتر وسوسه مي كند تا اين كارها به نتيجه نرسد و نيز بعضا فاقد برنامه ريزى و مديريت علمى است و لذا تأثيرش زياد نيست…
مي گوئى مختصات مشاركت در فعاليت هاي مهدوى چيست؟مي گويم : با توجه به مباحث بالاخودت بگو! مي گوئى: اين كه همگى داريم براي صاحب الزمان سلام الله عليه تلاش مي كنيم ،دلها معنويت بيشتري پيدا كرده و براي رفع مشكلات مشاركت به خود حضرتش متوسل و متمسك مى شويم.شركاى خود را سربازان امام عصر عليه السلام مى شمريم و برايشان احترام فوق العاده قائليم و همه گونه مساعدشان خواهيم بود.نيت همه جلب رضاي حضرت مي شود و اين نيت همبستگى و تلاش بيشتر به دنبال مي آورد و اين جديت و انتظار موجب رضايت و خشنودي امام خواهد شد كه فرموده اند:بكوشيد و منتظر باشيد اي گروه مورد توجه و رحمت شده (فجدّوا وانتظروا هنيئاً لكم ايتها العصابة المرحومه)…