عقلانيت

 
 
 
 
 
چيست عقل ، اين گرامى موهبت الاهى كه رتبه اش ، رتبه پيامبرى است(پيامبرى در درون كه ما را به پيامبر بيرونى مي رساند)؟ چيست عقل كه همه پاداش ها و جزا ها بخاطر وجود اوست؟ چيست عقل كه ملاك تكليف است و نشانه بلوغ و رشد؟ چيست عقل كه وسيله و ميزان سنجش است و نماد فهم و تشخيص .عقل نه تنها ميزان سنجش خوب و بد است بلكه ميزان تشخيص خوب از خوب تر و بد از بدتر است و نيز تشخيص مدعى دروغين از راستين، تشخيص تناقض،تشخيص صدق و كذب و خلاصه نوري در درون تا بر ابهام ها و ترديدها و شبهه ها با عنايت به معيارها فائق مي آيد.هرچه از عقل مدح شود كم است كه انسانيت انسان به آن است و سعادتش هم در گرو اطاعت از آن.
 
عقل،زير ساخت همه فهم هاست؛ همه پيام هاي انبياء هم در مشهد عقل ،تبيين مي شود؛گردش زندگى و تعامل با ديگران و توفيق در كسب و كار و دور ماندن از خسارت ها و زيان ها و سالم ماندن در فتنه ها و ترسيم نقشه راه موفقيت در اهداف و كارها،مرهون كاربرد عقل است.عقل قابل رشد و شكوفائى هم هست،تعاليم انبياء عقل را شكوفا كرده و ارتقاء مي دهد گوئى ولتاژ اين چراغ نورانى را افزايش مي دهد به نوعى كه حقايق بيشتري را فهم و بصيرتش افزون مي شود. يكي از دلائل ختميت دين اسلام،رشد عقلانى انسان هاست كه مي توانند همه حقايق را با ميزان اين دين در طول قرون و اعصار بدست آورند.اين نشانه ورود به دنياي عقول شكوفا شده است…
 
از ديگر نشانه هاي شكوفائى عقول، عدم تزلزل در باور امامت در روزگاران غيبت امام است.نديدن امام در انسان هاي عاقل ،موجب انكار امام نيست.چنانكه عاقل هرگز وجود خورشيد را وقتى كه ابرها آن را پوشانده باشند انكار نمى كند.عاقل از دود به آتش پى مي برد اگر چه ديواري حائل باشد و او آتش را نبيند.عقول مردم آخرالزمان به حدي رشد كرده است كه غيبت براي آنان به منزله مشاهده است.يعنى آن چنان به وجود امام و الطاف و عنايات و آثار و الطاف او يقين دارند كه نديدن امام هرگز خدشه اي به باور آنها نمى زند و اين نشانه رشد عقلانيت آنهاست كه با برهان و تعقل به باورهائى رسيده اند كه گردباد شك و شبهه تزلزلى در بنياد فكري آنان ايجاد نمى كند…
 
ماموريت عقل ،رساندن انسان به منبع وحى است تا دانش او را در مورد عوالم قبل و بعد از اين دنيا واسرار آفرينش و ملزومات سعادت او در زندگى دنيوى و اخروى افزون كند.كسانى كه عقل را رقيب وحى مي شمرند در خطايند.عقل و وحى مكمل و همراه يكديگرند .آنجا كه عقل راهى ندارد،وحى ادامه مسير مي دهد و اخبار غيبي و مصالح فرازين را تبيين مي كند.هرچه عقل بيشتر با وحى و ميراث نبوت و امامت گره بخورد،شكوفاتر مي شود.به خاطر همين است كه فرموده اند وقتى آخرين حجت خدا ظاهر شود دست خود را بر سر مردمان مي نهد و بدين ترتيب عقول آنها را مجتمع و شكوفا نموده و رشد مي دهد لذا آنان ، بيشترين مكشوفات را در فهم اسرار جهان و دين خواهند داشت…
 
 
 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *