مى گفت:هرچه دارم مرهون رفاقت با رفقاي خوب است و بيشتر ضربه هائى هم كه خورده ام از رفيق نامناسب بوده است!گفتم :چه دو گانه جالبى ! رفيق صعودت مى دهد و رفيق به سقوطت مي كشد،،بنگر چگونه رفيقى مى گزينى: تو اول بگو با كيان دوستى/ پس آنگه بگويم كه تو كيستى.بر بلندا مي برد داناي دوست/بر زمينت مى زند نادان دوست…انسانها ناگزير از معاشرت و اختلاط با دوستانند و اين معاشران اصنافى هستند كه مي توانند ارتقاء بخشنده باشند يا سقوط دهنده.گفت:كاش اين تجربه را در ايام جوانى مى داشتم تا دست دوستى به نا اهلان ندهم و با پاكان بيشتر بجوشم.گفتم:اكنون را غنيمت شمار و تجربه خويش در اختيار ديگران گذار تا آئين رفاقت آموزند…
گفت: آنكه شايسته رفاقت باشد كيست؟ گفتم:بهترين رفيق خداست! گفت:خدا؟ گفتم:آرى خدا،مگر در دعا نخواندى: “يا شفيق يا رفيق…”،گفت كدام دعا:گفتم:دعاي مشلول.گفت:با خدا چگونه مى شود رفاقت كرد؟گفتم:در خلوت با او درد دل گوئى و انس گيرى و نجوا كنى و كمك خواهى و شكر و سپاس گوئى و به مناجات نشينى و خوبى هايش شمرى و زيادت طلبى و از اين همنشينى كام جوئى و از رفق و مدارا و لطفش لذت برى كه بهترين رفيق است و مهربان و شفيق است و هر وقت اراده كنى به نزدش روى و با او خلوت كنى و هرچه گوئى ، شِنَود و حاجت دهد…
اما خداوند كه خود بهترين رفيق است،بندگان را نيز دستور به رفق و مهربانى با يكديگر داده است .رفيق آن است كه دست رفيق گيرد و نخست به راه خدا رهنمون شود و ديگر ابواب معرفت بنوشاند و در ناملايمات ، دستگيرى كند و اگر جفا بيند،وفا و صفا نشان دهد و عيوب دوست در خلوت گويد و در مشكلات رهايت نكند و خشم و غضبت را فرو نشاند و روح اميد در تو افزون كند و در غمها مونست شود و در شادى ها همراهت باشد كه :دوست آن باشد كه گيرد دست دوست/در پريشان حالى و درماندگى.ودر دعاها، فراموشش نكند و در هنگام غيبت و عدم حضور،نزد ديگران از او حمايت و دفاع كند و امانتدارش باشد و پس از مرگ، يادش كند و مغفرت خواهد و دعايش نمايد…
در ميان انسانها نيز بهترين رفيق ها ،امام مهربان توست كه تو را از خودت بيشتر دوست دارد و بر هدايت تو حريص است و دعاگوي توست و اگر تو با او رفيق شوى و در رفاقتت صادق باشى و خدمت كنى و خواسته هايش را گردن نهى ،هيچ كمبودى نخواهى داشت.او همان حجت خداست و حضزت قائم عليه السلام كه خداوند او را به وصف بهترين رفيق در قرآن ستوده است(حَسُنَ اولئك رفيقاً) و حقيقتاً آقا و كريم و بخشنده و هرچه خواهى با مرام است و هرگز رفيق را تنها نمى گزارد و بويژه در شرايط سخت همچون مصائب و احتضار و قبر و قيامت دستگيرى كند و كمترين خدمت تو را بالاترين پاداش دهد كه اذعان كنى حُسن دوستى و آقائى و مودت و رفاقتش را…