گريه مى كرد و مى گفت:خدايا ،مى خواهم به رتبه بالائى از شناخت برسم ؛عارف شوم؛ مگر نفرمودي هدف از خلقت عبادت است و عبادت جز با شناخت خدا به ربوبيت و شناخت خود به بندگى و عبوديت حاصل نمى شود؟ مگر نفرمودي بخوانم:اللهم عرفني نفسك؟من تشنه عرفانم،آن را كجا بيابم؟داعيه داران عرفان زيادند؛نزد كداميك از آنان بروم؟يكى عرفان را در رياضت و ترك و انزوا و درويشي و خاكسارى، ديگرى در همه خدائى و تكثر گرائى،يكى آن را در درس و مدرسه و ديگرى در رهائى از بحث و مباحثه؛يكى آن را در اشتغال دائم به فرائض و نوافل ،ديگرى در رهائى از ظواهر و مناسك؛ يكى در جذبه و عشق و سلوك و خرقه و كشكول ،ديگرى در تحقيق و تدقيق و غور در اصول، معنا مى كند؛كداميك از آنها به عرفان حقيقى مى انجامد؟خدايا ،خود مرا به راه حقيقى عرفان،هدايت كن…
گفتمش اي طالب راه عرفان و سالك طريق ايمان،او خود راه حقيقى عرفان را به تو نمايانده است،چرا اطاعتش نمى كنى؟ گفت: كجا؟ گفتم: در دنباله همان دعا كه خواندي(اللهم عرفنى نفسك)فرموده است :اللهم عرفنى رسولك و نيز اللهم عرفنى حجتك… يعنى عرفان را در خانه پيامبر و امام جستجو نما ! برو و در دعاي عرفه سيدالشهداء ،عرفان را پيدا كن؛ درنگى در ادعيه صحيفه زينت عابدان كن و حقيقت عرفان را آنجا بياب؛در مدرسه قرآن و روايات امامان غور و غوص كن تا عارف حقيقى شوى؛ چرا در تب و تابى؟از چه پريشانى؟ راه روشن است چرا سرگردانى؟!جستجوى عرفان از طريق غير امامان ، عين جاهليت شمرده شده(من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية)…
گفت :پس چرا كسانى براى عرفان سراغ حلاج و جنيد و ابن عربى و قيصرى و فنّارى وشمس و مولوى و…رفته اند؟آيا از آنان عرفانى حاصل مى شود؟گفتم :پندارى از غير باب مدينه علم، بابى به عرفان باز خواهد شد؟يعنى خدا به ديگران معرفتى مى دهد كه به حجت ها و سفيران و برگزيدگان خود كه مأمور به هدايت خلق شده اند،نداده است؟ اينكه از دهان و بيانشان ،همه خدائى و أنا الحق و آنا الله در آيد عين جهل نيست كه عرفان ناميده اند؟ آياعين نادانى نيست كه فقير را غنى و عبد را حق و مريض را طبيب و ضعيف را قدير و ذليل را عزيز جا بزنند و شعر و نثر را از اين اباطيل پر كنند و در كتاب ها و رسانه ها جار زنند و به خلق الله قالب كنند و نام آن عرفان نهند… ؟!
گفت: از زلال عرفان شان مرا سيراب كن! گفتم : به چشمه سار معارف شان درآي،خود سيراب مى شوي . نياز به واسطه و مريد و مرادي نيست؛ گذرى كن به سيره و سخن آنان كه عين معرفت است،اين بار با دعاى عرفه اي همراه شو، افتتاح و ابوحمزه و كميل و مشلول بخوان و امواج عرفان را در آنها به وضوح ببين؛ در مبانى اعتقادي به آثار كلينى و صدوق و بحار و وسائل و …بنگر كه معارف آنان را از مبدأ تا معاد، در روايات نقل كرده اند و بدينگونه انديشه خود با انوارشان روشن كن.با امام عصر خويش ،حضرت صاحب الزمان عليه السلام پيوند قلبى و حقيقى بگير كه او به اذن و ولايت الاهى و مقام خليفة اللهى، علوم و معارف را بر قلبت بتاباند كه العلم نور يقذفه الله فى قلب من يشاء…