خطاب به او گفتم:”آيا مى توانم برادر تو باشم”؟! گفت:آرى. گفتم :چگونه؟ گفت:روز عيد غدير به تو خواهم گفت.عيد غدير كه آمد به خانه اش رفتم.ديدم دوستان خوب ديگري هم هستند.بعد از شادباش هاي عيد، رو كرد به همه و گفت:دوستان! امروز مى خواهيم علاوه بر دوستى با هم برادر هم بشويم.آيا همه مي پذيريد؟ گفتيم : البته، ما سالهاست با يكديگر در مسير ايمان،دوست و همراه و همكاريم .چه بهتر كه برادر هم باشيم.گفت:براي اينكه برادر بشويم بايد آدابى را انجام دهيم.دستها را در دست يكديگر گذاريم و يكى از ما متن عقد يا پيمان را بخواند و بقيه بگويند:پذيرفتيم.در اين پيمان متعهد مى شويم اگر اهل بهشت شديم بدون برادر خود قدم به بهشت نگذاريم و نيزحداقل به سه حق از حقوق برادري عمل كنيم و آن سه حق عبارت است از : شفاعت از يكديگر، دعا براى يكديگر و ديدار يكديگر.آماده هستيد؟گفتيم :البته!
همانطور كه گفته بود.حلقه زديم و هركس دست يكديگر را گرفت بطوري كه با هر دو دست به يكديگر متصل شديم.خود او متن پيمان را اين چنين خواند: “وآخَیْتُکَ فِی اللَّهِ وَ صَافَیْتُکَ فِی اللَّهِ وَ صَافَحْتُکَ فِی اللَّهِ وَ عَاهَدْتُ اللَّهَ وَ مَلَائِکَتَهُ وَ کُتُبَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِیَاءَهُ وَ الْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومِینَ (ع) عَلَى أَنِّی إِنْ کُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ الشَّفَاعَةِ وَ أُذِنَ لِی بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ لَا أَدْخُلُهَا إِلَّا وَ أَنْتَ مَعِی.بعد براي آنكه همه از متن آن مطلع باشند آن را ترجمه كرد: به خاطر خدا با تو برادری و صفا ویکرنگی میورزم و به خاطر خدا دستم را در دستت قرار میدهم و در پیشگاه خدا و فرشتگان و کتابها و فرستادگان او عهد میکنم که اگر از اهل بهشت و شفاعت باشم و اجازه ورود در بهشت را یابم، بدون تو وارد بهشت نشوم.همگى گفتيم: قَبِلْتُ يعنى پذيرفتم. سپس ادامه پيمان را خواند: “أَسْقَطْتُ عَنْکَ جَمِیعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّةِ مَا خَلَا الشَّفَاعَةَ وَ الدُّعَاءَ وَ الزِّیَارَة” و چنين ترجمه كرد: تمام حقوق برادری به جز حق شفاعت و دعا و دید و بازدید را از تو ساقط کردم. باز همگى گفتيم:قَبِلْتُ يعنى پذيرفتم…و بدين ترتيب با هم برادر شديم و دهان ها را شيرين كرديم!
يكى از برادران از سابقه اين پيمان پرسيد. او در پاسخ گفت:عَقد اُخوّت به معنای «پیوند برادری»، (در عربی: مؤاخاة) پیوندی است که میان دو مسلمان بسته میشود تا با یکدیگر برادر باشند. معروفترین عقد اخوت مربوط به پیمانی است که پيامبر(ص) بین مهاجران و انصار بست و بدينگونه آنها با هم برادر شدند.خود پيامبر نيز با على عليه السلام عقد اخوت بست و اين پيوند برادرى از متواترات تاریخی است كه بجز منابع شيعى، بسیاری از منابع اهل سنت نیز این واقعه را نقل کردهاند که علامه امينى در کتاب گرانسنگ الغدير به پنجاه مورد از آنها اشاره کرده است.اجرای عقد اخوت جزو اعمال مستحب در روز عيد غدير است كه در جوامع شيعى در سراسر جهان انجام مى شود و در این روز، افراد با خواندن عقد اخوت میتوانند برادر دینی همدیگر شوند.پرسيدم:آيا خانم ها هم مى توانند با يكديگر چنين پيمانى به عنوان پيمان خواهري ببندند؟گفت:آري ،همين متن را به همين ترتيب كه ما اجرا كرديم مى خوانند فقط ضمير به آنتِ و عنكِ تبديل مى شود.
گفتم:خوشا به سعادت آنها كه پيمان برادرى شان در حضور پيامبر(ص) انجام شد.نگاه معناداري به من كرد و گفت:امروز هم ما در منظر و مشهد فرزند پيامبر يعنى حضرت مهدي ارواحنا فداه هستيم و ايشان ناظر و شاهد بر اين اخوت است.بويژه كه همگى در راه آن عزيز با هم برادر شده ايم تا پشت به پشت هم دهيم و مرزبان مهدوي باشيم و افتخار خدمتگزاري ايشان را داشته باشيم.غم مدار كه برادري ما در راه اوست و آن پدر مهربان،هواي برادران را دارد…