شب قدر

 
 
 
 
 
هميشه برايش شگفت بود راز “شب قدر” ، شبى كه از همه شب هاي سال برتر است بلكه شبى است كه بهتر از هزار ماه(يعنى سي هزار روز)است .چيست رمز و راز اين چند ساعت كه فضيلتش از هفتصد و بيست هزار ساعت در وقت هاي ديگر بيشتر است؟ به او توصيه كردند يكبار ديگر سوره قدر را بخواند تا شايد از رازش آگاه شوى.سوره قدر را از كودكى حفظ بود، بسم اللهى گفت و شروع كرد و خواند:إنّا أنزلناه في ليلة القدر…”به نام خداوند بخشنده مهربان.به راستی که ما آن را در شب قدر فرو فرستادیم؛ و چه چيز تو را به شب قدر آگاه تواند کرد؟ شب قدر از هزار ماه برتر است. در این شب فرشتگان و روح به اذن پروردگارشان از هر امر فرود می‌آیند. این شب تا صبحگاه «سلام» است.”سوالات ديگري برايش ايجاد شد:آيا بخاطر نزول قرآن است در اين شب ؟ آيا بخاطر نزول فرشتگان و روح است در اين شب؟ چگونه همه ساعاتش ،”سلام” است تا طلوع فجر؟ و خود پاسخ داد:عرفان اين شب در گرو معرفى خداوند است وگرنه عقل ما راه به جائى نمى برد:”و ما ادريٰك ما ليلة القدر…؟
 

شنيده بود شب قدر به اين جهت قدر ناميده شده كه تمامى مقدرات بندگان در تمام سال در آن شب تعيين مي‏شود. شاهد اين معنى در سوره دخان بود: (انا انزلناه فى ليله مباركه انا كنا منذرين فيها يفرق كل امر حكيم)ما اين كتاب مبين را در شبى پر بركت نازل كرديم و ما همواره بيم دهنده بوده‏ايم، در آن شب هر امرى بر طبق حكمت خداوند تنظيم و تعيين مي‏گردد مطمئن بود كه ليله القدر در ماه رمضان است زيرا نزول قرآن در رمضان بوده است(شهر رمضان الذى انزل فيه القرآن)؛اما كدام شب از شب هاي رمضان؟ مفسران چند شب را بويژه در دهه آخر رمضان گمانه زنى كرده بودند .روايات شيعه بر شب بيست و سوم و روايات ديگران بر شب بيست و هفتم تأكيد داشت ولى با قطعيت نمى شد يك شب را از ميان آنها مشخص كرد.اين هم يكى از رازهاي شب قدر بود…اما همه بر احياء اين شب ها همداستان بودند: بيداري و عبادت و تفكر ، جوهره اين احياء بود.در بعضى از روايات،مذاكرة العلم و ازدياد دانش دينى در اين شب ،افضل اعمال شمرده شده بود…

تأمل و كنكاش علمى او را بدينجا رساند كه شب قدر مختص به زمان پيامبر(ص) نبوده و در همه سالها وجود داشته و خواهد داشت .ملائكه و روح در اين شب بر پيامبر و پس از او بر امام  هر عصر فرود مى آيند و مقدرات آن سال بر قلب مقدس ايشان عرضه مى شود و بدينگونه  آن بزرگواران از سوي خداوند بر تقديرات سال،اشراف پيدا مى كنند و هر تغييري كه بايد در سرنوشت افراد و جهان رخ دهد در اين شب رقم زده مى شود.پس راز آن احياء ها و شب زنده داري ها اين است كه با دعاها والتجاها و درخواست ها به درگاه الاهى رو كنند و تقديرات خود را نيكو بخواهند و غفران خطاها را طلب كنند و در ساعات حسّاسي كه فرشتگان در رفت و آمد بر ولي خدا هستند تقدير يكساله خوبى را مسئلت نمايند و خدا هم در اين شب پر ارزش،دعاي آنها را اجابت نمايد و رستگارى در دنيا و آخرت را نصيب شان فرمايد…

با تحقيق بيشتر دانست كه دعاي مشهور (اللهم كن لوليك…)از اعمال شب قدر است كه در همه ساعات و لحظه هايش خوانده و براي امام عصر ارواحنا فداه دعا نمايند.به متن روايت كه مراجعه نمود، ديد كه اگرچه خاستگاه دعا و قلّه آن در شب قدر است ولى در همه ساعات روزهاي ديگر مناسب است كه خوانده شود.اين معنا به ذهنش آمد كه هرچه از مقدرات فردي و اجتماعى كه در اين شب از خدا بخواهيم به پاي تقدير ظهور صاحب الزمان عليه السلام نخواهد رسيد زيرا اگر ظهور آن عزيز تحقق پيدا نمايد،تقدير كل انسان ها و جهانيان،تقدير نيك خواهد شد.هم امور جهان بسامان گردد؛هم عدالت و معنويت و ايمان فراگير شود؛ هم دلها شاد گردد و هم فيض ديدار امام و غنودن در سايه سار مهرش و حضور در نماز ملكوتيش و شنيدن نواي قرآنش و نوشيدن از چشمه سار دانش و علمش ، نصيب همگان شود…

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *