يك تقويم ،تقويم ملى است كه مى گويد من كى متولد شدم؛كى مدرسه رفتم؛ كى رأى دادم ؛كى در رانندگى قبول شدم، كى فارغ التحصيل شدم؛ كى پاسپورت گرفتم،كى ازدواج كردم ؛كى استخدام شدم ؛كى ترفيع گرفتم؛كى بچه دار شدم و…يك تقويم هم تقويم بين المللى است كه مى گويد كى روز جهانى كارگر است يا روز محيط زيست ، روز زمين ، روز حقوق بشر ، روز بدون دخانيات؛روز جهانى آزادي مطبوعات ، روز جهانى بهداشت؛روز كتاب كودك يا سررسيد وام بانك ها و چك هاي خريد ها و تعهدات،روز هاي تعطيل و خاص مثل كريسمس يا عيد پاك يا شروع و اتمام ترم هاي دانشگاه.ها و پروژه هاي كارى خارجى و غيره است. يك تقويم هم تقويم مذهبى است كه مى گويد من از كدام فرهنگم؛ به كدام دين تعلق دارم و چه مناسكى و كى بايد انجام دهم؛كى مكلف مى شوم ؛پيامبرم كى مبعوث شده؛ كى جانشين تعيين كرده، كى از دنيا رفته؛كى ميلاد و وفات امامان و رهبران من است ؛ كى موسم حج است؛كى زمان روزه است،كى عيد يا عزا يا اعمال و آداب زمان هاي ويژه دين و آئين من است…
امروزه از تقويم اول و دوم گريزى نيست كه تقويم زيستى اند و هركس به مقتضاي زندگى خود در يك گوشه جهان با آن سرو كار خواهد داشت، اما تقويم سوم مربوط به دينداري است كه اغلب مردم جهان با آن درگيرند اگر چه كسانى هم هستند كه لائيك اند و بدون تقويم سوم زندگى مى كنند.انسان متدين امروزي درگير اين تقويم هاست چون هم شهروند يك كشور است كه تقويم اول بر او حاكم است،هم به لحاظ ارتباطات و فضاى دهكده جهانى به نوعى شهروند جامعه جهانى است و تقويم دوم را بايد لحاظ كند و هم به لحاظ دين و اعتقاداتش به تقويم سوم وابسته است و بايد زمان هاي خاصي را مراقبت كند تا به وظايف آئيني خود عمل كرده باشد.توجه به تقويم ها،جزوي از زندگى امروزي است…
براي مسلمانان،تقويم دينى از اهميت خاصى برخوردار است حتى اگر در كشورهاي غير اسلامى زندگى كنند چون بايد رمضان را بشناسند و زمان شروعش را بدانند تا روزه بگيرند و شب قدر را بدانند تا احياء بگيرند و زمان شروع حج را بدانند اگر بخواهند عازم حج شوند و روزهاي خاص دينى را مراقبت كنند و احياناً مناسك خاصى را در آن زمان ها انجام دهند.شيعيان،بيشترين مراقبت ها را از تقويم دينى دارند زيرا كمتر روزي در سال هجري قمرى است كه خالى از مناسبتى باشد و براى آن مناسبت ها، دعا يا اعمال يا مناسكى ذكر نشده باشد…
در تقويم دينى ما اگر چه مناسبت هائى چون قربان و فطر و عرفه و نيمه شعبان و دحوالارض و بعثت و غدير و عاشورا و فاطميه و وفيات و مواليد امامان و…بزرگ داشته مى شود اما رنگ و بوى مهدوي در همه آنها سريان و جريان دارد.زيرا چون در دوران امامت حضرت مهدي عليه السلام قرار داريم،اعياد را به ايشان تبريك و عزاها را به ايشان تسليت گفته و در همه اعمال عبادي آن مناسبت ها كه به قصد قربت انجام مى شود،براي ظهور و فرج او دعا نموده و خود را در منظر و محضر او احساس مى كنيم و در واقع تقويم مان مهدوي است…