از زيبا ترين جلوه هاي دينى ما ،اهميت بخشيدن به حضور جمعى مومنان است:هم در عبادات مثل نماز جماعت، مراسم حج، مراسم دعاى جمعى و مجالس معرفتى و ذكر فضائل آل الله و حضور در مراسم تشييع و فاتحه و…نيز در امور اجتماعى و حركت هاي خيريه و تعاونى (تعاونوا علي البرّ و التقوى)و امور پيشتازانه وحدت آفرين ( و اعتصموا بحبل الله جميعاً و لا تفرقوا)…اين نمادهاي جمعى از آحاد انسان ها و افراد پراكنده،أُمّتى منسجم و قوى و همدل و اثرگذارمى سازد كه در برابر طوفان ها و تندباد ها، مقاومت بيشتري داشته از گزندها محفوظ مى ماند.بسيار توصيه شده كه از جمع فاصله نگيريد كه گرگ ها منتظرند تا گوسفندى از گله دور شود و تنها بماند تا براحتى او را شكار كنند. انزوا و دور ماندن از اجتماع به هيچ وجه توصيه نشده و زيان هاي فراوان دارد…
البته شيطان هم كه به قدرت جمع واقف است بسيار تلاش كرده و مى كند كه از تشكيل و ادامه اين جمع ها با ايجاد تفرقه و بدبينى و دميدن روح يأس و بزرگ كردن نقاط ضعف جلوگيرى نموده و به القاي تكروى و انزوا بپردازد و با نفوذ به درون اجتماعات آنها را دلسرد نموده و جمع را بپوكاند.بايد اجتماعات را از اين آفت و ويروس حفظ نمود و نگذاشت با القائات شيطانى،افراد پراكنده شوند و از بركات كار جمعى محروم مانند.كار بعدي ايجاد پيوند بين اين جمع هاي كوچك و ايجاد زنجيره اي از اين حلقه هاست تا هم از دوباره كاري ها جلوگيرى شود تا از اتحاد آبراه هاي كوچك،رودي خروشان ساخت كه پر قدرت به پيش رود تا به دريا ملحق شود…
امروز كه دشمنان ما خود را به همين راهبرد مجهز كرده و با هم متحد شده اند و عليه ما توطئه نموده و صف آرائى كرده اند، بيشتر از گذشته مأمور به حركت جمعى و اتحادى و وحدت آفرينى هستيم.چرا همه گروه ها در درون يك كشور اسلامى و همه كشورهاي اسلامى در درون يك اتحاديه بزرگ قرار نگيرند تا قدرت دوميليارد مسلمان ،مانع از هر توطئه و تخريبى بشود (بويژه كه در درون اين اتحاديه بزرگ،همه سرمايه هاي مادي و معنوي و ذخائر حياتى فوق العاده موجود است)؟عقل ما را به اتحاد فرا مى خواند، اگر چراغ عقل را خاموش كنيم ناگزيربايد لباس خواري و ذلّت بپوشيم چنانكه سرنوشت بسياري از كشورها چنين گشته و آلت دست دشمنان شده اند و به خواري تن داده اند…
سوگمندانه بايد گفت در عرصه مهدويت جاي اين راهبرد،خالي است.عواملى چون اهتمام به كارهاي فردي،دوري از جمع،انجام كارهاي تكراري، نقد ناپذيرى، گريز از مشاركت، نداشتن برنامه هاي درازمدت با افق هاي وسيع، عدم ديدبانى حركت هاي دشمنان و مهدي ستيزان، عدم اتصال گروه هاي همسو، گريز از هم افزايي،بيرون نرفتن از حصارهاى محلي و نداشتن راهبردهاي بين المللى و…،نگذاشته است تا امام مهربانى و پيشواي الاهى حضرت مهدى ارواحنا فداه را چنانكه بايسته است به مردم جهان معرفى كنيم و آنها را تشنه پيوند با او نمائيم تا يكصدا فريادش كنند و بخواهندش تا خدا نيز اين خواسته جمعى و جهانى را قرين اجابت كند و امام و امّت به هم برسند…