مذاکره ممكن است در زمینه مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی يا انديشگى بوده و ماهیت و شكل متنوعی داشته باشد اما مى توان آن را در یك تقسیم بندی به دو دسته رسمی و غیر رسمی تفكیك کرد. وقتى مذاکره کنندگان به کمك برنامه اجرایی دقیق به صورت فردی یا گروهی برای نیل به توافق در جلسات متعدد به بحث و تبادل نظر می پردازند وحاصل گفتگو در چارچوب صورتجلسات و قرارداد تنظیم و مبادله می گردد مذاكرات رسمى است و بجز آن ،غير رسمى است؛ اما در هر دو، قدرت مذاكره و سنگينى منطق و برنامه و نقشه راه خوب است كه مذاكره كنندگان را به توفيق مى رساند…
آنچه موجب توفيق مذاكره كننده مى شود ،هوش واستعداد، توانایی تجزیه و تحلیل، التزام عملی به قول و ادب و اخلاق، آينده نگرى ،صبر و حوصله ، زيركى و راز داري، سلامت روانى،بيان و نگارش،اعتماد به نفس، خلاقيت، وقار و خلق نيكو است.مذاكره خوب و اثربخش مى تواند مشكلات فرد يا سازمان را برطرف نموده و منابع جديدى به دست آورده و سطح فعاليت را توسعه داده و حاميان جديدي جذب نمايد. در مواقع اختلاف نظر،مذاكره خوب مى تواند سوء ظن ها و اختلافات را برطرف نموده و موارد مشترك و مورد توافق را به شكل توافق نامه تنظيم و مبناي عمل متقابل قرار داده دشمنى ها را به دوستى و همكاري تبديل كند…
مديران و كارگزاران موسسات دينى،براي ارتباط با مخاطبان خود،ارتباط با گروه هاي همسو، ارتباط با مخالفان،ارتباط با مسئولان و اولياي امور،ارتباط با حاميان و منابع تأمين هزينه هاي خود، بايد به مهارت مذاكره خوب و مؤثر،مجهز شوند.مرزبانان مهدوى،بيش از هر زمان ديگر نياز دارند تا خود را با جريان هاي همسو و غير همسو برخورد داده و با مذاكره،ريسك ها و مخاطرات خود را كم كرده و منابع بيشتري را به منابع قبلى بيفزايند تا روز به روز، شجره اعتقاد مهدوي و معتقدان به مهدويت شاخ و برگ هاي جديدترى بياورد و تناورتر شود تا اينكه سايه اش همه جهان را فراگيرد و ميوه هاي شيرينش كام همگان را شيرين نمايد…