گاهى ناگزير از مهاجرت مى شويد و آن وقتى است كه در تنگنا هستيد و تلاش هاي شما به ثمر نمى نشيند و با موانع زيادى روبرو هستيد و به بن بست رسيده ايد و قدرت غلبه بر مشكلات در محلى كه اكنون زندگى مى كنيد را نداريد.عاقلانه ترين كار در اين شرايط ،مهاجرت است.قرآن كريم ،سخن فرشتگان را خطاب به كسانى كه مى گويند ما در ضعف و تنگنا بوديم و نتوانستيم كار كنيم مى فرمايد”:آيا زمين خدا وسيع نبوديد كه مهاجرت كنيد؟!” (قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فيها…).نبايد خود را در يك نقطه فريز كرد و تن به هرگونه محدوديتى داد و قابليت هاي خود را خشكاند و استضعاف ها را پذيرفت و هيچ كارى نكرد…
گاهى هم،الزام و فشار و اجبارى به مهاجرت نداريد بلكه براي گسترش بيشتر فعاليت ها و فتح نقاط جديد براي ماموريت هاي توسعه اى مهاجرت مى كنيد.يعنى اينجا مشغول خدمات هستيد ولى وجود خود را در جاي ديگر موثرتر مى بينيد و آگاهانه و اختيارى تصميم به مهاجرت مى گيريد.اين مهاجرت اگر به انگيزه نشر آموزه هاي الاهى در سرزمين هاي ديگر باشد باشد ،منشأ ثمرات فراوان شده و “مهاجر الاهى” نام مى گيريد و خداوند نيز براي شما سعه و گشايش فراهم خواهد نمود…: “و هر كه در راه خدا هجرت كند ، در زمين اقامتگاه هاى فراوان و گشايش ها خواهد يافت و هر كس [به قصد] مهاجرت در راه خدا و پيامبر او از خانه اش به درآيد سپس مرگش دررسد پاداش او قطعا بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است “(وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً وَمَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا)…
اينكه به كجا برويم و چگونه كار كنيم البته نياز به طراحى دقيق و هوشمندانه دارد.استفاده از تجربيات ديگران و مطالعه جغرافياي فرهنگى اجتماعى محل مورد مهاجرت و قابليت هاى بالقوه و بالفعل محيط براي پذيرش ماموريت شما،الزامى است.هجرت،منشأ بسيارى از تحولات تاريخى بوده است:هجرت قوم بنى اسرائيل همراه موسى و عبور از نيل و استقرار در سرزمين ديگر؛هجرت پيامبر از مكه به مدينه و تأسيس نظام الاهى در آنجا از اين نمونه هاست. ورود اسلام به بسياري از نقاط جهان، بويژه كشورهاي آسياي جنوب شرقى مثل اندونزى و مالزى و تايلند و …ثمره مهاجرت بازرگانان و مبلغان بوده است.بايد از قفس محيط ،خود را رهانيد و به سوى فضاهاي ديگر پر كشيد…!
البته هجرت از سرزمين مادرى،وطن مألوف يا محيط خوگرفته، مشكلات و چه بسا مصائبى دارد ولى نبايد اين تنگناها اصل مهاجرت را براي شما زير سؤال برد.حتى اگر هجرت دائم ميسر نباشد،مى توان باصطلاح هجرت هاي پروازى يا مقطعى يا كوتاه مدت را سامان داد.آنچه از استعداد و توان و مهارت كه خدا به شما بخشيده است را در جاهاي ديگر هم به ظهور برسانيد.مهارت مهاجرت را تجربه كنيد.گاهى تراكم نيروها در يك جا ،خود موجب ركود و حتى دلخوري و بى تحركى مى شود اما اگر هركدام آنها به سوئى مهاجرت كنند منشأ كارهاي بزرگ خواهند شد.امروز بسيارى از سرزمين ها تشنه پيام هاي مهدوى است تا چشم ها از اميدهاي كاذب به اميد واقعى دوخته شود و دل ها با امام مهربانى پيوند گيرد،چرا بايد اينجا بمانيم و آنها را از اين نعمت محروم سازيم؟ براي اين كوتاهى چه پاسخى خواهيم داشت…؟