جستجوست كه طلاجويان را به معدن طلا مى رساند و حقيقت جويان را به حقيقت! در سايه پژوهش و تحقيق ، پژوهشگران و محققان به يافته هاي جديد، دانش نو ، حقايق پنهان و واقعيات امور پى مى برند؛ با پژوهش است كه محققان،از فرضيه ها به نتايج مى رسند و با راستى آزمائى، ادعاها را مى كاوند تا راستى و درستى يا ناراستى و نادرستي آنها را مشخص سازند.اگر جستجوى علمى و عقلى تعطيل شود،پيشرفت انسانها و جوامع متوقف مى شود.امروزه يكى از معيارها و ميزان هاي پيشرفت جوامع را با سهمى كه از بودجه براي تحقيقات مى گذارند،مى سنجند.اين بخش از بودجه،بهترين مصرف بودجه است زيرا ضامن رشد و ارتقاي آن جامعه محسوب مى شود…
هر انسانى نيز موظف به پژوهش است؛پژوهش در اصول دين و قبول علمى و يقيني آن در آستانه سن تكليف؛پژوهش در كسب و كار حلال و گزينش بهترين راه آن ؛پژوهش در انتخاب دوست و همراه؛پژوهش در انتخاب همسر همراه و مادر خوب براي فرزندانش؛پژوهش در بهترين شيوه دفاع از دين و مرزبانى و خدمتگزارى در مقابل هجمات مخالفان و معاندان…پژوهش در شبهات مطرح شده از سوي دشمنان و يافتن بهترين پاسخ ها براي آنها؛پژوهش در بهترين ابزارهاي تبليغى و رسانه اى براي تأثير گذاري بهتر و بيشتر بر مخاطبان…
پژوهش ها متناسب با موضوع مورد پژوهش به انواع مختلفى تقسيم مى شوند.پژوهش تجربى،پژوهش تاريخى، پژوهش پيمايشى يا ميدانى،پژوهش كتابخانه اى و…و هركدام بر پايه اى استوارند مثلاً پژوهش در علوم تجربى بر آزمايش، پژوهش هاى تاريخى بر اسناد ،پژوهش هاي ميدانى بر مصاحبه و نمونه و آمار و پژوهش هاي علوم انسانى بر ارائه فرضيه و اثبات آن و پژوهش هاي كتابخانه اى بر سابقه و سير بحث و يافته هاي قبلى و نظريه پردازى و…پژوهش دينى نيز بر كندوكاو دقيق در متون اصلى دين، بررسي جعل و تحريف ها، بررسي حوزه آنها(عقلى،فقهى، تاريخى و…) و تطبيق با متدولوژى آن حوزه مثلاً سنجش با كتاب و سنت و اجماع و عقل …
اگر پژوهش هاي دينى در موضوع اديان و فرق باشد باز ساختار خود را دارد.محقق هيچگاه از زمينه قبلى يا اعتقاد قلبى،خالى نيست اما بايد هماره بر جانب انصاف و راستى و حقيقت،حركت كند و چيزي را كتمان نكند يا نسبت ناروائى ندهد يا حب و بغض و تعصب را دخالت ندهد و امانت دار باشد تا به تحقيق او توجه و اعتماد كنند و از او بپذيرند.نقد مطالب اديان يا فرقه ها و نحله هاى قديم و جديد،بايد از ادب و متانت و احترام برخوردار باشد كه موجب تحريك عصبيت يا پرخاشگرى آنها نشود و مهربانانه به قصد ارشاد و با انگيزه الاهى و هدايتى انجام شود.در اين صورت است كه آن پژوهش و تبليغ موثر واقع شده و كسانى را هدايت نموده و به دايره انصار حجت خدا-امام عصر ارواحنا فداه-مى افزايد…