دانش آموزان و دانشجويان بسيار مورد احترام جامعه هستند زيرا اميدهاي آينده هر كشورى محسوب مى شوند. آنها هنوز وابستگى هاي دست وپاگير زندگى كه سبب ملاحظات حزبى و گروهى شود، پيدا نكرده اند و آرمانگرايانه و شفاف آنچه را بخواهند بدون استفاده از زبان ديپلماسى بيان مى كنند.تشكل هاي دانش آموزى و دانشجوئى مى تواند زمينه اى براي رشد و بالندگى آنها شود بشرطى كه اين تشكل ها بازي خور احزاب و وسيله كش و واكش هاي سياسى و در عين حال گروهى واقع نشود.آنها حق دارند بدانند چه آينده اى در انتظار آنان است و جامعه آرمانى آنها چگونه جامعه اى خواهد بود.آنها حق دارند بدانند چرا جامعه دچار آفت است و پادزهر اين سموم چيست و خود را براي هرنوع فداكارى در اين زمينه آماده كنند.مشكلات را بشناسند و براي حل آنها پيشنهاد بدهند…
در محيط هاي تحصيلي ،مى تواند حرف اول توسط دانش پژوهان زده شود البته با مشاوره اساتيد و افراد با تجربه. بخشي از اوقات فراغت آنها بايد صرف آموزش هاي ضروري اجتماعى و اعتقادى شود و بخش ديگرى هم مصروف اجراي برنامه هاي ترويجى.علاقمندى به خدمات اجتماعى خوب است از محيط تحصيل آغاز شود.در درجه اول مخاطب فعاليت هاي آنان خود دانش آموزان و دانشجويان هستند كه نياز به آموختن و تجربه اندوختن دارند.نوعاً در مدرسه و دانشگاه است كه شاكله فكرى و اعتقادى افراد شكل مى گيرد.نبايد اين فرصت در اختيار منحرفان قرار گيرد تا افكار نوجوانان و جوانان ما را در تيول خود آورند.بايد مراقب نفوذ منحرفان بود و دانشجويان را آگاه كرد…
دوستى ها در اين دوره ها هم بسيار مهم است.دوستان دوران تحصيل گاهى تا پايان عمر با ما هستند.اگر هم نباشند تأثير و تأثر ما از آنها و آنها از ما كم نيست.بايد مراقب يكديگر باشيم.گاهى دوست ما تحت تبليغات يك فرقه گمراه قرار مى گيرد و از نظر بنياد هاي اعتقادي متزلزل مى گردد؛ بايد با فراست و هوشمندى اين تغيير حالت او را رصد كرد و زود درمان نمود زيرا شيوه منحرفان حركت در تاريكى است و طورى حركت مى كنند كه كسي متوجه نشود و به خود فرد هم مى گويند با كسي صحبت نكن.بايدهم مراقب خود باشيم و هم مراقب دوستان خود.اگر كسي را در اين دوران حساس نجات دهيد و نگذاريد افكارش به انحراف گرايد تقريباً او را تا آخر عمر بيمه كرده ايد…
كارهاي ترويجى كه دانشجويان و دانش آموزان در جامعه به عهده مى گيرند نيز بسيار تأثيرگذار است.عشق و علاقه اى كه نوجوانان و جوانان به باورهاي خود دارند خالصانه است و از اين فعاليت ها، طمع رسيدن به مقام و موقعيتى ندارند و شائبه ريا و رياست در آن نيست لذا حرف شان بر دل مردم مى نشيند.اين است كه فعاليت هاي آنان در امور دينى موثرتر از ديگران است.وظيفه اولياي تربيتى جامعه هدايت نوجوانان و جوانان به اين فعاليت هاست و دادن آزادى عمل به آنها براي طراحى و اجراي برنامه هاست تا احساس كنند مورد حمايت هستند.اگر چنين شد،بهترين خاطرات آنها همين فعاليت هاي ايام دانش آموزى و دانشجوئى آنها خواهد بود كه توانسته بودند از باورهاي خود بويژه آرمان جهانى مهدويت تبليغ و ترويج نمايند و مردم را به آينده روشن نويد دهند…