مطمئنم در اين مواقع ساكت نمى نشينيد: وقتى خطري را متوجه عزيزى ببينيد كه خودش متوجه نباشد،بى درنگ او را با خبر مى كنيد؛ وقتى غذاي لذيذى نزد شما باشد و گرسنه اى را ببينيد كه درحال ضعف است نزدش مى شتابيد تا با آن غذا او را نجات دهيد؛غريقى را ببينيد كه فاصله اي با مرگ ندارد، دستش مى گيريد و نجاتش مى دهيد…بدترين و وحشتناك ترين خطر براي انسان،دورى از خدا و فراموشى اوست؛اگر مردم را در اين شرايط ديديد نبايد ساكت بنشينيد بايد آنها را متوجه خالق مهربانشان كنيد و”داعِىَ الله” شويد يعنى خواننده و دعوت كننده به سوى خدا.كمكش مى كنيد تاچشمان بسته اش را باز نمايد و حجاب هاي نشسته بر فطرتش را كنار زند و خود را در درياى مهر او ببيند و از مهلكه كفر و شرك و غفلت وپوچى رها شود.داعيان الاهى فرشتگان نجات مردم اند…
جالب است بدانيد خداوند در قرآن كريم ،پيامبر اكرم (ص)را “داعى الله”خوانده است:اى پيامبر! همانا ما تو را شاهد و بشارت دهنده و بيمدهنده فرستاديم و دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او و چراغى تابان(يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً) و جالب تر آنكه نخستين صفتى كه امام عصر ارواحنا فداه را در زيارت مأثور آل ياسين به آن مى خوانيم،”داعى الله” است:اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا داعِيَ اللهِ وَرَبّانِيَ آياتِهِ…يعنى همه فرستادگان الاهى(پيامبران و امامان)، صفت داعى دارند و مردم را متوجه خدا مى سازند.مقام داعويت،مجمع همه مقامات بلندى است كه حجج الاهى حائز هستند.در اين عصر ،امام زمان عليه السلام ،بزرگ ترين و اصلى ترين دعوت كننده به سوى خداست و ياران او نيز بايد داعى باشند و خاموش نباشند…
اما ويژگى هاى دعوت: ماموريت دعوت، استقامت مى خواهد، نبايد بخاطر ملاحظات و هوىٰ و هوس هاى مخالفان،كند شود.دستور الاهى اين است:”بنابراین، به دعوت بپرداز و همان گونه که مأمورى استقامت کن و از هوس هاى آنان پیروى نکن(فَلِذلِکَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَ لاَ تَتَّبِعْ أَهْوَائَهُم). اما اين دعوت بايد با گفتار خوش و گفتمان برتر باشد(وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ ) و نيز با شناخت و بصيرت همراه باشد:بگو راه من این است که مردم را با بصیرت و شناخت به سوی خدا دعوت کنم و هر کس نیز از من تبعیت کند این گونه خواهد بود(قُلْ هذِهِ سَبِیلِی أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِیرَهٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِی).همچنين دعوت بايد بر اساس دانش و حكمت و موعظه نيكو و بهترين گفتمان تنظيم شود( اُدْعُ إِلَى سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَ جَادِلْهُمْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ )…
امروز بايد با دعوت مردم به سوى خدا ،امام عصر عليه السلام را يارى كرد.اينكه مردم زمان ما به دلائل مختلف از خدا غافل مى شوند و به سوى مكتب هاى انحرافى مى روند و فريب فرقه هاى ضاله را مى خورند يا با دين،قهر مى كنند و كج اعتقاد و تباه مى شوند و بخاطر همين آفات،از نعمت هاى خدا محروم مى گردند، دل امام زمان عليه السلام به درد مى آيد و اندوهگين مى شود.هر يك نفرى كه با دعوت شما داعيان،با خدا آشتى كند و به آغوش دين و ايمان بازگردد و با امام زمانش پيوند گيرد و هدايت شود و از وسوسه هاى شيطان رها ئى يابد، دل آن حضرت از شادى لبريز مى گردد.آيا شما نمى خواهيد با ماموريت دعوت مردم به سوى خدا و داعى شدن ،دل مولاتان را شاد كنيد؟!