به شكرانه حل شدن مشكلش،شيرينى گرفته و به اداره آمده بود.همكارانش به او تبريك مى گفتند.يكى پرسيد:براى ما تعريف كن،چطور شد كه حل شد؟ كسى سفارشت را كرد؟! پارتى پيدا كردى؟! زير ميزى دادى؟! به باند مافيائى داخل شدى؟!… گفت: هيچكدام! نزد كسى رفتم كه همه كارها دست اوست.از او خواستم مشكلم را حل كند.همه گفتند:او كيست؟بگو ماهم پيش او برويم!گفت:همه او را مى شناسيد؛او خداى شماست كه زمام همه امور به دست اوست…من نزد او رفتم و دعا كردم و مصرّانه خواستم تا مشكل بزرگم را حل كند و او اجابت فرمود و بطور معجز آسائى ،حاجتم را داد.ما گاهى از او غافل مى شويم و به عوامل ديگرى دل مى بنديم و رو مى اندازيم در حاليكه خدا را داريم…براى لحظاتى ،سكوت حاكم شد.همان همكار پرسيد: ما هم دعا مى كنيم ولى چرا نمى گيريم؟ شيرين گفت:اگر آدابش را رعايت كنيم حتماً مى گيريم…
اشكان گفت:آيا خواستن از خدا،آدابى دارد؟شيرين گفت:البته، شنيده ام كه بدون آداب نيست و زمان و مكان و كلمات و حالات دعا كننده ، در اجابت دعا موثر است اما آن دعائى كه از سويداى جان برخيزد و دعا كننده ،كاملاً نوميد از عوامل ديگر شده باشد و كاملاً مستأصل و مضطر، با حقيقت وجودش خدا را بخواند،نياز به آداب خاصى هم ندارد.ببينيد كودك جز مادر پناهگاه و فرياد رسى براى خود نمى شناسد لذا با فرياد و گريه و با حال تضرع مادر را مى خواند تا او را شير دهد و خواسته اش را برآورد،لذا مادر هم وقتى اين اضطرار و اخلاص را مى بيند، فرياد رسى مى كند.قرآن مثل جالبى مى زند مى فرمايد آن كشتى سواران وقتى در شرايط غرق شدن در دريا قرار مى گيرند و نجات دهنده اى جز خدا را نمى يابند با كمال اخلاص،خدا را مى خوانند و خدا هم آنها را نجات مى دهد،اگر چه وقتى خدا آنان را به سلامت به ساحل مى رساند،دوباره دچار فراموشى مى شوند و جز خدا را مى خوانند…!
اشكان گفت:آدابى كه در دعا جز اخلاص و اضطرار،موثر است، چيست؟شيرين گفت:خداوند هماره ما را به خواستن از خود فراخوانده است و فرموده:أدعونى استجب لكم(يعنى از من بخواهيد تا اجابت كنم)اما گاهى خداوند بار عام مى دهد، شرايط ويژه قرار مى دهد؛هداياى خاص معين مى فرمايد و مى خواهد كه انسان ها،از اين شرايط بهره ببرند و از اين موقعيت ها و جوائز استفاده كنند، اين مواقع را بايد قدر دانست و استفاده كرد.مثلاً شب هائى چون شب قدر،شب جمعه،شب آرزوها،شب نيمه شعبان و…نيز روزهاى خاصى چون عيد فطر،عيد قربان،عيد جمعه ،روز عرفه،روز غدير و…كه در كتاب هاى دعا به تفصيل ذكر شده است…مكان ها نيز موثرند مثلا دعا در مساجد بويژه مساجد خاص چون مسجد سهله،مسجد كوفه،مسجدالحرام و مكان هاى عبادت و حرم ها و آستان هاى انبياء و امامان به اجابت نزديك تر است.در روايات داريم كه دعا ،در زير گنبد حرم سيدالشهداء(ع) ،مستجاب است…
اشكان گفت:آيا آداب ديگرى هم هست كه نگفته باشى؟شيرين گفت:بايد به متون دينى مراجعه كرد اما به نظر من بايد از دعاهاى مأثور استفاده كرد.منظور از مأثور چيست؟شيرين گفت:متون دعائى كه در قرآن با عبارت ربّ و ربّناست و يا دعاهائى كه از معصومين عليهم السلام صادر شده باشد را دعاهاى ماثور مى گويند.اين دعاها از آن جهت اهميت دارد كه كلمات و عباراتش كاملاً حساب شده و متين و عالمانه است زيرا از زبان حجت خدا برآمده و ناظر به مطالب عالى عرفانى است و خواسته هائى هم كه در آنها مطرح شده،حاجات اصولى انسان است مثل دعاهاى كميل و سمات و عرفه و افتتاح و علوى مصرى و …. ضمناً توصيه شده ايم براى ديگران هم دعا كنيم و فقط حوائج خود را در نظر نگيريم( كه فرموده اند:ألجار ثم الدار).بهترين دعا دعائى است كه موجب رفع مشكل از همه جهانيان شود كه آن دعا براي تعجيل در ظهور منجى جهان يعنى حضرت صاحب الزمان(ع)است…