كمى بينديش آيا كسى كه منتظر مهمانى عزيز است،دسته گلى براى استقبال آماده نمى كند؟ ميز پذيرائى نمى چيند؟خانه را آب و جارو نمى كند؟غذاى مورد علاقه مهمان را تدارك نمى نمايد…؟اين آداب انتظار و ادب چشم براهى است؛ چگونه منتظران امام مهربانى،دعوى انتظار كنند و آداب چشم براهى را به جا نياورند..؟ گفتم:چنين است كه گفتى،منتظر واقعى اهل آمادگى و عمل و اقدام است.بين همه آداب ،مهم ترين ها كدام است؟ گفت:پيش از همه معرفت است:بايد امامش را بشناسد و معرفتش را نسبت به صفات و كلمات و كمالات و اهدافش افزون كند؛هرچه معرفت نسبت به امام،عميق تر شود، علاقه و پيوندش با امام بيشتر شده و مطلوب او و مورد رضايتش مى شود.كتاب هاى خوبى در مورد امام نوشته شده آنها را تهيه كند و مستمراً بر معرفت خود بيفزايد…بسيارى از انحرافات مولود جهل نسبت به امام و امامت است؛نه امام را درك مى كند و نه وظائف خود را مى شناسد…
گفتم:بعد از معرفت، منتظرچه وظايفى دارد؟گفت: تمسّك. بايد آويخته و چنگ زننده به ريسمان محبت و ولايت امام باشد.در كل زندگى،پشتگرم به امام و متمسك به او باشد.در همه مشكلات او را بخواند و از او كمك طلبد و او را ولى و سرپرست و امدادگر خود بداند.هركه چنين شود امام دستگيرش باشد ارباب خود شيوه بنده پرورى داند…امام صادق(ع)فرمود:”خوشا به حال شیعیان ما! آنان که در زمان غیبت قائم ما به ریسمان [ولایت] ما تمسک می جویند”(طوبی لشیعتنا المتمسکین بحبلنا فی غیبة قائمنا)و نيز فرمود:زمانی بر مردم فرا رسد که پیشوای آنها از آنان غایب گردد زراره پرسید: در آن زمان مردم چه کنند؟ امام علیه السلام فرمود: به همان امر [ولایتی] که برآنند چنگ زنند، تا برایشان[حق] آشکار شود.امام سجاد(ع)نيز هر کس در غیبت قائم ما بر دوستی [و عقیده به امامت ما] ثابت قدم باشد، خدای متعال اجر هزارشهید از شهدای بدر و أُحد را به او عطا می کند…
گفتم:ديگر چه؟ گفت:صبر! امام صادق به نقل از پيامبر فرمود: پس از شما کسانی بیایند که یک نفر از ایشان پاداش پنجاه نفر از شما را داشته باشد.گفتند: ای رسول خدا، ما در جنگ بدر و احد و حنین با تو بودیم و درباره ما آیه نازل شده است؟ پیامبر فرمود: اگر آنچه [از حوادث ایام] به ایشان می رسد، به شما رسد، صبر آنان را ندارید… و نيز پيامبر فرمود:”انتظار فرج همراه با صبر، عبادت است”؛امام هشتم نيز فرمود: چه نیکوست شکیبائی و انتظار فرج.امام اباعبدالله الحسين(ع)در همين زمينه فرمود:”..بی تردید صبر کننده در زمان غیبت در برابر آزار و تکذیب [مخالفان]، به منزله جهاد کننده با شمشیر در رکاب رسول خدا(ص) است… اين صبر همان استقامت بر عقيده ،بردبارى در برابر دشمنى ها و تحمل آزارهاست.وظيفه چهارم تقوىٰ و حُسن خلق است. . امام صادق علیه السلام فرمود:هر کس شادمان می گردد از اینکه جزو یاران حضرت مهدی علیه السلام باشد، باید منتظر باشد و به پرهیزکاری و اخلاق نیکو رفتار نماید و او منتظر [واقعی ] است…و فرمود:به یقین برای صاحب این امر غیبتی است، پس بنده خدا باید تقوای الهی پیشه کند و به دینش چنگ زند (ان لصاحب هذا الامر غیبة فلیتق الله عبده ولیتمسک بدینه)…
گفتم:منتظر،ديگر چه وظايفى دارد:گفت:اگر بخواهم وظايف مومنان در دوران غيبت را فهرست وار بگويم عبارتند از: انتظار فرج ، كه خود برترين اعمال شمرده شده است؛ديگر داشتن روحيه تعاون و كمك جمعى و رسيدگى هاى اجتماعى است كه امام باقر علیه السلام در بیان وظایف شیعیان در دوران غیبت فرمودند:”توانمندان شما باید به ضعیفان تان کمک کنند و اغنیاء شما باید به فقرایتان مهربانی کنند، هر کس باید برادر [دینی] اش را نصیحت کند، نصیحتی که به نفع برادرش باشد”.ديگر،هماره به ياد امام بودن است.امام کاظم علیه السلام درباره غیبت امام زمان علیه السلام فرمود: خودش از دیدگان مردم پنهان می شود ولی یاد او از دل های مؤمنان مخفی نمی شود(یغیب عن ابصار الناس شخصه ولا یغیب عن قلوب المؤمنین ذکره).ديگر دعا بر تعجيل فرج است.خود امام در پایان توقیع به جناب اسحاق بن یعقوب می فرماید: برای تعجیل در فرج، زیاد دعا کنید که همانا در آن فرج شماست(واکثروا الدعاء بتعجیل الفرج فان ذلک فرجکم).ديگر محبت به امام،آمادگى دفاعى و نظامى،خواندن دعاهاى مربوط به آن حضرت چون ندبه و عهد و آل ياسين و افتتاح و…نجواها و زمزمه هاى دوستدارانه،مقابله با دشمنان و مرزبانى از فرهنگ مهدوى و…
