دلش مى خواست مرزبان باشد؛آرزو داشت از حريم دين و ايمان و امامش با تمام توانش دفاع كند؛مى گفت:بگوئيد چگونه مى توانم مرزبان باشم؟ گفتم:چه كسى اين شور و آرزو را در تو نهاد؟گفت: اين آيه قرآن كه فرمود: اى كسانيكه ايمان آورده ايد صبر پیشه کنید و شكيبا باشيد و مرابطه و مرزبانى كنيد و پروا پيشه باشيد،باشد كه رستگار شويد(یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ).گفتم:چه كسى فرمود اين “رابطوا” به معناى مرزبانى است؟ گفت: ربط در لغت به معنى بستن راه و ايجاد سدّ در برابر مهاجمان است.امام باقر(ع) در معناى اين آيه فرمودند: مراد خداوند متعال، از «اصبروا»، شکیبایی بر انجام واجبات و مرادش از «صابروا»، صبر و شکیبایی در برابر دشمنان، و مراد از «رابطوا»، مراقبت و محافظت از امام منتظر است. بر اساس اين كلام امام،محافظت و مرزبانى از فرهنگ امامت، دستور الاهى است و من مى خواهم چنين باشم…
گفتم:براين شور و غيرت دينى تو آفرين مى گويم.بگذار از همين امام باقر عليه السلام در مورد وظيفه مرزبانى از دين حديثى برايت نقل كنم. گفت: بگو كه مشتاق شنيدن آن هستم. گفتم : آن حضرت فرمود: دانشمندان پیرو ما،همانند پاسداران ومرزدارانى هستند که در برابر ابلیس و لشکریانش صف کشیدهاند و از حمله آنها به شیعیان ما که توانایى دفاع از (عقاید وآموزه های)خود را ندارند جلوگیرى میکنند، و از تسلط ابلیس و پیروان او بر شیعیان جلوگیرى مینمایند.آگاه باشید ارزش آن دانشمندان که این چنین خود را در معرض دفاع قرار داده اند، هزاران بار بالاتر از مجاهدانی است که در برابر هجوم دشمنان اسلام ( از کفار گرفته تا روم و ترک و خزر) مبارزه می کنند زیرا اين دانشمندان، نگهبانان دینِ شیعیان و دوستان ما هستند(عقاید ،احکام، فرهنگ ومعارف ، و مدافع) و آن مجاهدان از بدن ها مراقبت مى نمايند…يعنى هر دو گرامى و عزيزند اما نگهبانان و مرزبانان دين ،هزاران بار عزيز تر و گرامى ترند…
گفت: راز اين همه عزت در چيست؟ گفتم:امام حسين عليه السلام در خطبه اى در مكه(دوسال پيش از شهادت)خطاب به نمايندگان اقطار اسلامى كه به حج آمده بودند،فرمود:”…شما به روشنی می بینید که چگونه قانون الهی و ارزش های انسانی در جامعه شکسته می شود، اما دم برنمی آورید؛ در حالی که در مورد نقض برخی پیمان های پدرانتان و هم فکرانتان صداها بلند می کنید؛ امّا عهد و پیمان های رسول خدا(ص) مورد تعرّض قرار می گیرد و شما هیچ حرکت و مخالفتی نمی کنید؛ طبقات محروم جامعه از کوران و لالان و زمین گیران در شهرها به امان خدا رها شده اند، شما احساس مسئولیت و ترّحم نمی کنید و اقدامی در خور شأنتان به عمل نمی آورید؛حتی به فعّالان این عرصه، یاری می رسانید و با چرب زبانی و تبانی در نزد ستمگران، خود را در حاشیه امن قرار داده اید.شما از وظیفه ی اصلی تان که نهی از منکر و جلوگیری از محرّمات الهی است غافل مانده اید. شما اندوه بارترین افرادی هستید که آگاهانه در انجام وظایف كوتاهى كرده ايد…”
گفت: امام پنجم فرمود:مرزبانى كنيد از امام منتظر؛امروز چگونه مرزبانى از ايشان كنيم؟گفتم: نمى بينى چگونه در فضاى حقيقى و مجازى دشمنان و مخالفان و منحرفان عليه ايشان شبهه پراكنى مى كنند تا شيعيان حضرت را به شك و ترديد اندازند و از امام جدا كنند؟ نمى بينى صدها رسانه و سايت و كانال و گروه و شبكه،بطور شبانه روزى در كارند تا در اعتقادات مردم رخنه كنند و باورهاى اصيل آنها را متزلزل نمايند؟ امروز مرزبانى از امام منتظر عليه السلام،ايستادگى در برابر اين تيرافكنان به اعتقادات است؛سد زدن در برابر هجوم به باورهاست؛بى اثر سازى شبهات آنها با پاسخ هاى متين و علمى است؛آموزش هاى پايه اى به نوجوانان و جوانان براى استوار سازى اعتقادى است؛ نوشتن متون و كتاب هاى مفيد در اين عرصه است؛محكم كردن پيوند مردم با امام است؛رساندن دست تمسك مردم به حبل ولاى امام و ولىّ خداست…اين است مرزبانى از امام منتظر! گفت:لحظه اى از امام و مرزبانى از حريم امامت دست بر نخواهم داشت؛من پيرو علمدارى هستم كه گفت:..إنّى أُحامى أبداً عن دينى/و عن امامٍ صادق اليقينى…