گفت: مى دانم كه اعتقاد به رجعت(بازگشت)از عقايد مسلم ما شيعيان است؛من خود هر روز در دعاى عهد،رجعت خويش در هنگام ظهور مولايم را طلب مى كنم و مى گويم:”خدايا! اگر مرگ بين من و او فاصله انداخت،مرا از قبرم برون آر،در حاليكه شمشيرم كشيده و نيزه ام افراخته است”…اما مى خواهم بيشتر در مورد رجعت بدانم. گفتم: بطور خلاصه بگويم اولاً “رجعت” به معنى بازگشت گروهى از مؤمنان و شمارى ازکافران و تبهکاران به دنیا، مقارن قیام جهانى امام عصر (عج) و قبل از برپائى رستاخیز است؛ثانياً رجعت، امرى است ممکن و هیچگونه امتناع عقلى ندارد زيرا همان خدائى كه همگان را در قيامت زنده مى كند،تواند گروهى را در همين دنيا زنده نمايد.ثالثاً قرآن بر درستى اعتقاد به رجعت گواهى مى دهد و نمونههایى از بازگشت به دنیا در امت هاى پیشین را گزارش كرده است؛رابعاً رجعت از عقاید مسلم شیعه بوده و احادیث بسیارى در این زمینه از دودمان پاک رسالت رسیده است …اينها مسلميات رجعت است اما جزئيات آن را بطور دقيق معين نكرده اند و نبايد به آن پرداخت…
گفت: معنى رجعت را دانستم كه بازگشت عده اى به دنيا قبل از قيامت است،قرآن چگونه اين اعتقاد را تاييد مى كند؟ گفتم:شیعیان برای رجعت از آیات قرآن دلیل های فراوانی آوردهاند.شيخ حرّ عاملى بیش از شصت آیه و علامه مجلسى بیش از صدو بیست آیه بر رجعت تفسير و تطبیق کردهاند. صريح ترين آيه در مورد رجعت آيه شريفه ٨٣ از سوره النمل است:«و روزی که ما از هر امتی، گروهی را از کسانی که آیات ما را تکذیب میکردند محشورمیکنیم و آنها را نگه میداریم تا به یکدیگر بپیوندند.» در این آیه از زنده شدن گروهی از انسانها سخن میگوید در حالی که آیاتی که درباره روز قيامت هستند، همواره از زنده شدن «همگان» سخن میگویند نه گروهى ومى فرمايد:«ما همه آنها را در این هنگام محشور میکنیم به گونه ای که حتی یک نفر را ترک نخواهیم گفت.»این نشان میدهد که آیه نخست به یک زنده شدن محدودتر اشاره دارد که همان رجعت است.قرآن مواردى از رجعت را در اقوام گذشته هم گزارش مى كند مثل بازگشت عزير و بازگشت گروهى از بنى اسرائيل…در كتاب مقدس نيز از بازگشت مردگان به دست عيسى و زنده شدن كودكى به دست اليشع و پسرى به دست ايليا،گزارش هائى آمده است…
گفت:رجعت آيا مراحلى دارد؟ گفتم:دو مرحله زمانی دارد، مرحله اول مقارن با ظهور و قیام امام زمان(عج) اتفاق می افتد و افرادی که در گذشته زندگی می کرده اند مانند برخی از اصحاب پیامبر(ص) وائمه(ع) به دنیا باز می گردند و از اصحاب امام می شوند و حضرت را در قیامش یاری می کنند. مرحله دوم رجعت که زمان بازگشتن ائمه(ع) به دنیاست، هنگام رحلت امام زمان(عج) اتفاق می افتد. اولین امامی که با رجعت ایشان رجعت ائمه(ع) آغاز می شود، امام حسین(ع) است. بنابر روایات، هنگام رحلت امام زمان(عج) امام حسین(ع) زنده می شود و سپس حکومت را رهبری می نماید و مدت طولانی نیز حکومت می فرماید…جزئيات بعد از آن (رجعت ساير ائمه و اصحاب آنها و رجعت دشمنان )در ابهام مانده و اختلافى است، اما اصل باور رجعت جزو اعتقادات ماست.امام صادق(ع) می فرماید: « لیس منا من لم یؤمن بکرّتنا؛ از ما نیست کسی که به رجعت ما ایمان نداشته باشد.» در زیارت «آل یاسین» هم مى خوانيم: « ان رجعتکم حق لاشک فیها؛ رجعت شما بدون شک واقع خواهد شد…»
گفت:آيا روايات رجعت در حدّ تواتر هست؟ گفتم:بیش از هفتاد راوی احادیث رجعت را نقل کردهاند شيخ حرّ عاملى نزديك به۶۰۰ حديث در مورد رجعت در کتابش آورده وادعای تواتر نموده است.علامه مجلسى نیز ادعای تواتر نموده ومی نویسد :اگر روایات رجعت متواتر نباشد پس در هیچ چیز ی ادعای تواتر امکان ندارد! در بیش از صد دعا سخن از رجعت به میان آمده همچون دعاى عهد،دعاى ميلاد امام حسين(ع) در توقيع امام يازدهم به قاسم بن علا،دعاى دحو الارض،دعائى كه امام رضا(ع)به يونس بن عبدالرحمن آموخت…در زيارات نيز اعتقاد به رجعت ديده مى شود همچون زيارت جامعه،زيارت وارث،زيارت اربعين،زيارت آل ياسين و زيارت رجبيّه…مثلاً در زیارت جامعه می خوانیم: « و یکر فی رجعتکم؛ خدا یا ما را از کسانی قرار ده که در رجعت ائمه(ع) باز می گردند» و در وداع زیارت جامعه آمده « و أحیانی فی رجعتکم؛ و خدا مرا در رجعت شما ائمه زنده گرداند…»
