براى دانشجويانش از زيارت مى گفت”…مى دانم در فضاى مجازى،در مورد زيارت ،شبهه ها خوانده ايد و ترديدها كرده اند.بهتر است تأملى داشته باشيم در معنا،مفهوم،اصالت،كاركردها و نقش هاى زيارت در زندگى مومنانه خود و جامعه مان. زيارت در لغت یعنی دیدار کردن با قصد خاص و آهنگ چيزى نمودن، و در معنای مذهبی ،عزیمتی است ظاهری یا باطنی و روحانى به اشخاص بزرگى كه درگذشته اند و اماکنى كه مدفون شده اند يا مكان هاى مقدسى كه در آنها آئين ها و فريضه هائى انجام مى گيرد. پدیدهٔ زیارت کمابیش در بیشتر دین های جهان وجود دارد. به شخصی که به زیارت می رود زائر گفته می شود. زيارت حج با مناسك خاص در مكه و زيارت حرم نبوى از اولين و گسترده ترين مصاديق زيارت است.زيارت حرم امامان ،شهدا ، بزرگان و عالمان و زيارت قبور مومنين،از ديگر مصاديق زيارت به شمار است.زيارت ،يك عبادت است كه به نيت تقرب به خدا انجام مى شود و زائر در اين عبادت، چه از راه نزديك يا دور،ضمن پيوند معنوى با زيارت شونده،از خداوند طلب توفيق و آمرزش و سعادت مى كند…”
سعيد:استاد،كاركرد زيارت در زندگى زائر چيست آيا به هزينه هائى كه دارد،مى ارزد؟-: من زيارت را يك مدرسه تربيتى، يك آموزشگاه مهر، يك تاريخ مجسم و يك عبادت والا مى بينم كه اگر با شرائطش انجام شود،تأثير و تحول بزرگى را در زائر ايجاد مى كند.مى پرسيد چگونه؟ مى گويم:از همان ابتدا كه زائر تصميم به زيارت مى گيرد به خود مى گويد مى خواهم به حضور پيامبر يا امام بروم و او در اين ديدار معنوى متوجه من است،بايد خود را پاك كنم تا در اين ديدار شرمنده نشوم…از همين ابتدا كاركرد مدرسه سازندگى زيارت،آغاز مى شود.سپس وقتى عبارات زيارت را با سلام و درود شروع مى كند باور دارد مولاى او مى شنود و پاسخ مى گويد[ ما در زيارت مى گوئيم: «اَشهَدُ اَنَّک تَشهَدُ مَقامی وَ تَسمَعُ کلامی وَ تَرُدُّ سَلامی»گواهی می دهم که تو وجود مرا در اینجا مشاهده می کنی، سخن مرا میشنوی و سلام مرا پاسخ میدهی]؛اين احساس حضور معنوى،تحول بعدى است؛سوم،خود را در طول زيارت در منظر مولا مى بيند،لذا تلاش مى كند،رفتار نكوهيده اى از او سر نزند؛كاركرد چهارم،اجابت دعاها و درخواست هاى اوست كه چون زيارت شونده(مثلاً پيامبر يا امامان) را شفيع قرار داده به اجابت قرين مى شود؛ پنجم،تأثير اين ديدار معنوى در زندگى اوست كه نورانيتش تا مدتى در او باقى مى ماند…
مسعود گفت: استاد ،نيابت در زيارت چيست؟ استاد كه چهره اش با اين سوال برافروخته شده بود گفت: اين ديگر بالاترين رتبه در زيارت است.شما مى توانيد بسياري از اعمال مستحبى و از جمله زيارت را به نيابت از ديگران انجام دهيد ولى اساتيد بزرگ به ما آموخته اند،زيارات غير واجب(بلكه همه امور استحبابى)را به نيابت از مولاى زمان حضرت صاحب الزمان سلام الله عليه انجام دهيد.اين نيابت كه به معناى نمايندگى از سوى آن بزرگ است آثار بسيار عظيمى دارد:اولاً شما را نزد آن عزيز،محبوب تر مى كند؛ثانياً عنايات حضرتش را به شما بيشتر مى نمايد؛ثالثا،زيارت شما كه زيارت از طرف اوست،به قبول مى رسد؛رابعاً وقتى نزد صاحب زيارت مى رويد چون از طرف و به نيابت از امام آمده ايد،توجه بيشتري به شما مى كنند و سلامتان را عليك گرم ترى مى گويند و آثار ديگرى كه در اين مختصر نمى گنجد.اگر يكبار اينچنين كنيد و طعمش را بچشيد،ديگر تركش نخواهيد كرد…
سعيد:كدام زيارت ها فضيلتش بيشتر است و زيارات توصيه شده كدامند؟ -: زيارت پيامبر و همه امامان،بسيار توصيه شده و ثواب هاى بسيارى براي هريك نقل گرديده اما در ميان همه اين زيارت ها ،زيارت سيدالشهداء چيز ديگرى است؛امام باقر (ع)فرمود:”اگر مردم فضیلت زیارت قبر حسین علیهالسلام را میدانستند از شوق جان میدادند”.حضرت عسكرى (ع) نيز زيارت اربعين امام حسين (ع)را يكى از چند نشانه مومن مى شمرد.و نيز فرموده اند اگر امكان زيارت حضورى در كربلا را نداشتى هر روز با يك سلام به سيدالشهداء او را زيارت كن.اما بين زيارتنامه ها،زيارت عاشورا،زيارت جامعه كبيره، زيارت امين الله،زيارت آل ياسين،زيارت ناحيه مقدسه،بسيار توصيه شده است كه روزانه يا هفتگى به خواندن آنها كه در كتب ادعيه آمده است،مبادرت كنيم؛نبايد از مدرسه سازندگى زيارت غافل شويم؛نردبانى است به سوي تقرب الاهى و عبادتى است متعالى كه خاصان از آن به مقامات عالى دست يافته اند…