خانه جديد

 
 
 
 
 
هرگاه به خانه قبر مى انديشم، پر از مخاطره مى شوم:من هستم و اعمالم؛تنهاي تنها؛مكانى تنگ و تاريك ؛حفره اى كه مى تواند دريچه اى باشد به آسايش و رفاه يا سختى و عذاب؛سرنوشت آن را پيشاپيش من در طول حيات رقم زده ام.چه زيبا امام سجاد(ع) در دعاى ابوحمزه ثمالى آن را تشريح فرموده اند:”…پس بدحال تر از من كيست؟ اگر من در چنين حالي به قبرم وارد شوم، قبري كه آن را براي خواب آماده نساخته ام، و براي آرميدن به كار نيك فرش ننموده ام…گريه مي كنم براي تاريكي قبرم، گريه مي كنم براي تنگي لحدم، گريه مي كنم براي پرسش دو فرشته قبر، منكر و نكير از من، گريه مي كنم براي درآمدنم از قبر عريان و خوار، درحالي كه بار سنگيني را بر دوش مي كشم…خدايا، در اين خانه جديد بر غربتم ترحم فرما تا آنكه با غير تو مأنوس نشوم؛ اي آقاي من، اگر مرا به خودم واگذاري ،قطعاً هلاك شده ام: وَ ارْحَمْ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ الْجَدِيدِ غُرْبَتِي، حَتَّى لا أَسْتَأْنِسَ بِغَيْرِكَ، يَا سَيِّدِي إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى نَفْسِي هَلَكْتُ١…
 
 
محسن گفت:هديه ما به مهمان اين خانه جديد در نخستين شب ورودش با تفاصيلى كه گذشت ، نمازى است كه نماز “ليلة الدفن” ناميده شده است؛اين نماز براى مرحوم يا مرحومه تازه گذشته، مونسى است كه او را از هراسى كه گريبانگيرش شده خواهد رهانيد.دو ركعت كه در ركعت اول حمد و آية الكرسى و در ركعت دوم حمد و ده مرتبه سوره قدر(إنّا انزلناه)خوانده مى شود و پس از سلام نماز،عبارت :”اللهم صلّ على محمدٍ و آل محمدٍ،وابعث ثوابها الى قبر فلان بن فلان(نام ميت و پدرش)”،خوانده مى شود.طبق روایاتی که از حضرات معصومین علیهم السلام وارد شده زیارت اهل قبور مؤمنین در روزهای دوشنبه و پنج شنبه و جمعه مستحب مؤکد است و سنت پیامبر اسلام و سیره اهل بیت نیز چنین بوده است.در روایتی از رسول خدا (ص)آمده كه فرمود: «هدیه بفرستید برای مردگان خود».سوال شد چیست هدیه مرده ها؟ فرمود:«صدقه و دعا و نیز فرمود ارواح مؤمنین هر جمعه به آسمان دنیا مقابل خانه ها و منزل های خود فریاد می کنند هر یک از ایشان به آواز حزین با گریه، ای اهل من و اولاد من ای پدر من و مادر من و خویشان من مهربانی کنید بر ما٢…»

 

جواد گفت:آرى تا كنار اين خانه جديد،خانواده و دوستان و اموال و وابستگى ها ما را همراهى مى كنند،اما همه آنها ما را تنها مى گذارند و فقط اعمال، ما را ترك نمى كنند و تنها نمى گذارند:ابوبصیر از امام باقر و به نقلی از امام صادق علیهما السلام نقل می کند که فرموده اند: هنگامی که جنازه مومن را در قبر می گذارند، شش صورت زیبا با او وارد قبر می گردند، یکی از آن ها در جانب راست او می ایستد، دیگری در جانب چپ او، سومی روبرویِ صورت او، چهارمی در پشت سر او، پنجمی در کنار پای او می ایستد و یکی از آن ها (ششمی) که از همه زیباتر است، در بالای سرش می ایستد و آن که از همه زیباتر است از پنج صورت دیگر می پرسد: شما کیستید،؟ آن که در جانب راست میت قرار دارد می گوید: من نماز هستم،نماز به صورت انسانی سفید چهره وارد قبر میت شده و با او انس می گیرد و وحشت های برزخ را از او برطرف می کند٣. آن که در جانب چپ میت قرار دارد می گوید: من زکات هستم،آرى! زكات در برزخ در كنار نماز تجسّم یافته و مونس انسان مى‏شود. پیامبر فرمودند: نماز کسی کامل نمی شود مگر با پرداخت زکات٤ .

 
آن که در روبروی اوست می گوید: من روزه هستم؛خوشا بحال كسانى كه براى خدا گرسنه و تشنه شده‏اند. اینان در روز قیامت سیر مى‏شوند٥.آن که در پشت سر اوست می گوید: من حج و عمره هستم،امام علی (ع) می فرمایند: زیارت خانه خدا امان دهنده است از عذاب دوزخ٦.آن که در پایین ایستاده است می گوید: من نیکی های او هستم که به برادران دینی خود می نمود.پیامبر (ص)فرمودند: نزدیك ترین شما به من در قیامت، راستگوترین، امانتدارترین، وفادارترین به عهد، خوش اخلاق ترین و نزدیك ترین شما به مردم است٧.  سپس آن پنج صورت، از آن صورت نورانی تر از هم می پرسند: تو کیستی که از همه ما زیباتر و خوشبوتر هستی؟ او در پاسخ می گوید: من ولایت آل محمد (ص) می باشم٨. کسی که با حب و دوستی به آل محمد بمیرد، مورد آمرزش و غفران الهی قرار می گیرد٩.ابوحمزه ثمالی می گوید: امام سجاد – علیه السلام – از من پرسید: برترین مکان کجاست؟ گفتم خدا و رسول او داناترند، امام – علیه السلام – فرمود: برترین مکان مابین رکن و مقام (ابراهیم) است و اگر کسی به درازی عمر نوح زندگی کند و تمام روزها را روزه دار و شب ها را در آن مکان، در نماز باشد ولی به غیر ولایت ما از دنیا برود، اعمال او هیچ سودی برایش نخواهد داشت١٠… 
 

———

١.مفاتيح الجنان،دعاي ابوحمزه ثمالى در اعمال شب هاي ماه رمضان

٢.مفاتيح الجنان، زيارت قبور مؤمنين؛ اصول كافى، ج ٣ باب ١٣ از ابواب المزار؛كامل الزيارات، ابن قولويه، ص ٣٢٠ وسائل الشيعه، ج ٣ باب ٥٥ ص٢٢٣

٣. لآلی الاخبار، ج ۴، ص ۱
٤. بحار الانوار، ج ۹۶، ص ۲
٥.وسائل الشیعه، ج ۷ ص ۲۹۹، ح‏۲
٦.غررالحکم ، باب حج
٧.بحارالأنوار، ج۷۵، ص۹۴، ح۱۲
٨.آمال الواعظین، ج۳: ۳۷۱
٩.مستدرک سفینه البحار، ج ۲، ص ۱۶۱.
١٠.ثواب الاعمال، ص٤٥
 
 
 
 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *